Diyalogun başında Pire'deki eve varıldığında karşılaşılan ve tartışmanın başlamasına vesile olan figür. Yaşlı ve çok zengin bir adam olan Kephalos (Cephalus), ölmek üzere olan ve geleneksel din inancıyla Hades'in (öteki dünyanın) azaplarından korkan jenerasyonu temsil eder. Paranın faydasını, birilerine borçlu kalmadan huzur içinde ölmek ve ibadet edebilmek olarak görür. Sokrates onun 'Adalet emanet edileni geri vermektir' çıkarımını sarsar. Kephalos gülümseyerek sahneden ve dini ritüellere döner.
Sirakuza/Sarakuz kökenli zengin ve tecrübeli bir iş adamı. Babasından miras alan ama bunu mantıklı şekillerde çoğaltan, Yunan site düzenine saygılı yaşayan, yaşlandıkça ölüm korkusuyla dindarlığı artan bir atadır.
Başında törensel bir çelenk, yastıklı rahat bir iskemlede oturan, tecrübenin ve huzurlu bir hayatın çizgilerini taşıyan yaşlı ve dindar bir figür.
Sokrates
Saygı duyduğu bir aile dostu ve bilge.
Polemarkhos
Mirasını (ve tartışmayı) devrettiği oğlu.