Râkım henüz 1 yaşında yetim kaldığında onun bakımını üstlenen sadık, emektar bir Arap cariyedir. Râkım'ın annesinin ölümü sonrası tüm hayatını çamaşırcılık, ev temizliği gibi ağır işler yaparak Râkım'ı dürüst biçimde yetiştirmeye adamıştır. Râkım büyüyüp para kazanmaya başladığında bile onun üzerine titrer, onun terbiyesini daima gözetir. Canan eve geldiğinde önce kızı ev işlerine yardım etsin diye ister ancak zamanla kızı öz kızı gibi sever. Roman boyunca evin idaresinde hakimiyeti kuran, herkesin 'Anne' ve 'Dadı' olarak hürmet ettiği geleneksel, saf, merhametli ve akıllı bir kadındır.
Râkım'ın babasının mirası niteliğindedir. Râkım'ın dul annesi elinde varını yoğunu feda etmiş, annesi ölünce de hem annelik hem babalık makamına geçmiş; hürriyeti teklif edilse de azat olmayı ya da kendi evini kurmayı Râkım uğruna tamamen silip çöpe atmıştır.
İhtiyarlamış, yaşlıca, geleneksel ev kıyafetleriyle betimlenen, simsiyah yüzlü, Arap olarak zikredilen şefkat abidesi bir yaşlı kalfa.
Canan
Ailesine sonradan katılan ancak evlatlığa tam layık gördüğü sevgi dolu yoldaşı.
Josephino
Başlangıçta huylandığı fakat iyiniyetini anlayınca kabullendiği eğlenceli konuğu.
Râkım Efendi
Baktığı, büyüttüğü hem efendisi hem canından çok öte evladı.