Młody służący chłopskiego pochodzenia w domu Iwana Iljicza. Nie wpadł w tryby fałszywego mieszczańskiego życia w mieście; nie zatracił uczciwej, silnej i naturalnej prostoty wiejskiego człowieka. Wykonuje swoją pracę z wystarczającą dozą współczucia i odwagi, by ukoić samotność i wstyd cielesny, które są największymi lękami Iwana Iljicza na łożu śmierci; nie czuje obrzydzenia ani przy sprzątaniu nieczystości, ani w obliczu śmierci.
Chłopski młodzieniec, który przybył ze swojej wsi do petersburskiego społeczeństwa, by wykonywać proste prace w obejściu, sprzątać lub służyć w domu. Przyswoił sobie jedynie kilka miejskich zwrotów i nigdy nie zatracił swojej naturalności.
Świeży młodzieniec w czystej perkalowej koszuli i fartuchu z płótna konopnego, z czerwonymi policzkami chłopca, włosami błyszczącymi, jakby były świeżo uczesane, i ciasno osadzonymi białymi zębami. Wygląda jak źródło zdrowia i radości.
İvan İlyiç Golovin
Jego pan, do którego podchodzi z szacunkiem i ludzkim ciepłem, pomimo budzących odrazę wydalin i niszczejącego ciała. Jest wobec niego szczery jak powiernik.