Gazetede düzeltmen olarak çalışan, Divan edebiyatı taklitçisi ve yeni edebi akımların düşmanı olan köhnemiş bir yazardır. Edebi yeteneksizliğini Arapça-Farsça dil kuralları kusurlarını kollayarak gizlemeye ve rakiplerini aşağılayarak kendi ezikliğini tatmin etmeye çalışır. Başarılı olan herkese, bilhassa Ahmet Cemil'e karşı hastalıklı bir haset besler. Sadece edebiyat hayatında değil, aile hayatında da tamamen yozlaşmıştır; kendisini seven eşini ve ufak oğlunu parasızlık içinde terk edip günlerini üçüncü sınıf pavyonlarda, kumar ve alkolde heba eder. Hem sanatı hem de ruhu küflenmiş bir felaket tablosudur.
Küçüklüğünden beri şair geçinmek uğruna boğaziçine inip birkaç beyti iki uyak bularak birleştirmeye çabalayan biridir. Yeteneksizliği yüzünden büyük bir kitleye asla ulaşamamış, on yıl boyunca basında sadece düzeltici ve muhbir yazıları ayıklayıcı sıfatında sürünmüştür. Yenilikçilerin onu silip atmasıyla içinde patlayan kompleks onu manen daha da çürütmüştür.
Parlak siyah gözlü, gür sakalları derin kırkılmış, otuz yaşlarını çoktan aşmış ya da içki sebebiyle çabuk yıpranmış bir adamdır. Çektiği sefih hayat sebebiyle kıyafeti bakımsız, boynu bükük değil bilakis utanmaz bir postürle durur. Sarhoşken gözlerinin tüm feri sönmüş bir enkaza dönüşür.
Ali Şekip
Sınavına girmekten utandığı ama aynı büroda sürtüştüğü kişi.
Ahmet Cemil
Sanatına büyük öfke ve kıskançlık duyduğu amansız düşmanı.
Eşi ve Nedim
Ekmek bekleyen ve nefretle sıvıştığı ailesi.