Eski bir hukuk öğrencisidir. Artan yoksulluğu onu üniversiteyi bırakmaya ve Petersburg'un izbe çatı katlarındaki yalnızlığına itmiştir. Bu karanlık yalnızlıkta, dünyadaki insanların kendi koydukları kurallarla ilerleyen 'olağanüstü' yaratıklar ile sadece boyun eğmek için var olan 'sıradan' sürüler olarak ikiye ayrıldığı fikrini benimsemiştir. Toplumu temizlemek ve ailesini kurtarmak gibi makul bahanelerle, asıl olarak bu olağanüstü sınıfa giren bir Napolyon olup olmadığını sınamak için tefeci bir kadını baltayla öldürür. Fakat cinayetten sonra doğası ve vicdanı rasyonel kuramını alt eder; derin bir yabancılaşma, hastalık ve paranoyaya sürüklenir. Sonya Semyonovna'ya sırrını açarak onda vicdanının ve Hıristiyanlığın yansımasını görür. Hikayedeki asıl işlevi, insanın salt aklıyla doğasını alt edemeyeceğini, her suçlunun bilinçaltında cezalandırılma ve tövbe ihtiyacı taşıdığını ispatlamaktır. Kitap boyunca krizden krize koşar, sonunda kibrinden arınır ve Sibirya yolunda sevgi ile kurtuluşunu bulur.
Taşrada yoksul ama sevgi dolu bir ailede büyümüştür. Babasını küçük yaşlarda kaybetmiş, annesi Pulheriya Aleksandrovna ve kız kardeşi Dunya'nın büyük özverileriyle Petersburg'a hukuk okumaya gelmiştir. Çok başarılı bir öğrenci olmasına karşılık, yoksulluk nedeniyle eğitimini askıya alıp dış dünyadan soyutlanmış bir yaşama geçmesi, kendi karanlık felsefesine batmasına neden olmuştur.
Ortanın üzerinde uzun boylu, ince yapılı, oldukça biçimli bir vücuda sahiptir. Koyu sarı-kumral saçları, olağanüstü güzellikteki esmer teni ve derin kara gözleriyle son derece yakışıklı bir gençtir. Üzerinde dökülen, lime lime olmuş eski bir öğrenci paltosu ve yırtık, rengi solmuş Alman tipi Zimmerman marka silindir bir şapka taşır. Suçluluk hissiyle birlikte rengi sürekli bembeyaz, uçuk bir haldedir.
Porfiri Petroviç
Aklına ve teorisine saygı duyduğu halde nefret ettiği zihinsel baş düşmanı
Pyotr Petroviç Lujin
Otoriteyi satın alan alçaklığı sebebiyle açıkça iğrendiği ve küçümsediği düşmanı
Avdotya Romanovna (Dunya)
Ölesiye sevip korumaya çalıştığı ama bu uğurda yaptığı fedakarlıkları gururuyla ezmeye çalıştığı kız kardeşi
Dmitri Prokofiç Razumihin
En zor günlerinde sadakatiyle güvendiği, kendisinden çok ailesini gözettiği tek dostu
Sonya Semyonovna Marmeladova
Vicdanının ve acıya sığınışın aynası, itirafından sonra tek tesellisi
Arkadiy İvanoviç Svidrigaylov
İşlediği suçtan sonra kendisine ve en karanlık arzularına benzettiği, tehditkar gölgesi