II. Abdülhamid döneminin korkulan Zaptiye Nazırı (Polis Bakanı). Devlete ve padişaha mutlak bir sadakatle bağlıdır. İstibdat düzeninin koruyucusu olarak birçok insana (Tevfik dahil) işkence yapmış ve sürgüne yollamıştır. Ancak vahşi ve korkunç siyasi yüzünün ardında, kendi konağında sanatsever, adaletli ve zarif bir paşa vardır. Tek oğlu Hilmi'nin bir Jön Türk (meşrutiyetçi isyankar) olduğunu öğrenince oğlunu dahi ihbar etmekten çekinmeyen katı bir devlet adamıdır.
Eski Osmanlı kültürünü tam manasıyla almış, zevk ve zarafet sahibi bir devlet adamıyken, padişahın vehimleri ve sistemin yozluğu içinde sadece bir 'ceza ve sürgün' makinesine dönüşmüştür. Oğlu Hilmi'yi devletine karşı bir tehlike olarak gördüğünden ona düşman kesilmiştir.
İriyarı, korkutucu, uzun boylu. Düşük siyah bıyıkları, hafif kır sakalı. Gök ela gözleri olan, burnu nedeniyle bir 'kartal' veya görev başındayken bir 'buldog' köpeğine benzetilen heybetli bir adam.
Hilmi
Devletin düşmanı gibi gördüğü için bağını kopardığı, acı dolu bir hüsran yaşatan öz oğlu.
Rabia
Kendi oğlu Hilmi'de bulamadığı sadakati ve yerli sanatı onda bulduğu, evlatlığı gibi sevip himaye ettiği kız.
Tevfik
Rejimin tehlikesi sandığı, kızı Rabia'nın hatırına merhamet etmekle görevini yapmak arasında kaldığı, hor gördüğü sıradan esnaf.
Sabiha Hanım
Sadık karısı; devlet görevlerindeki sırlarını paylaşmadığı ama ev hayatında huzur bulduğu eşi.
İkinci Mabeyinci
Saraydaki hiyerarşik rakibi ama kültür olarak anlaştığı, padişaha yaranma savaşında bazen üst bazen ast olduğu mevkidaşı.