Konstantin Levin'in entelektüel, ünlü bir yazar olan baba ayrı üvey ağabeyidir. Tüm yaşamı Moskova ve Petersburg arasındaki entelektüel çevrelerde, edebi tartışmalar ve ulvi toplumsal kavramlar etrafında döner. Köy yaşamına sadece zihinsel dinlenme veya halkın durumuna ilişkin soyut araştırmalar yapmak için gider. Levin'in eylemsel ve gerçekçi toprağa bağlılığının tam zıttını simgeler. Genç Varenka'ya karşı naif bir aşk duyar, idealleri doğrultusunda ona tutulacak gibi olur ama kendisinde aradığı zayıflık ve fedakarlığı –evlenme kararındaki dünyevi sıradanlığı– kendi yüce felsefesinden aşağıda bularak son anda tekliften vazgeçer. Kendisinde sevgi, eylem ya da derin bir duygusal risk alacak yürek eksiktir.
Levin'in annesinden ancak başka bir asilzade babadan doğmuş, üniversiteyi başarıyla tamamladıktan sonra düşünce, sanat, siyaset komitelerinde Rusya'nın fikirsel önderliğinde aktif rol almış; genç yaşında aşık olduğu Mariya'nın ölümünün hatırasını bir nevi ahlaki sığınak yaparak bir daha gerçek aşka veya pratiğe elini sürmemiştir.
Uzun, yakışıklı, oldukça şık ve her zaman ortama uygun, temiz, beyefendi tarzında dinç bir asilzade. Kırk yaşına yaklaşmış olmasına rağmen bakımlılığı, ince tavırları, gözlüklü ya da elit aksesuarlarıyla bir asil entelektüel havasını yansıtmaktadır.
Varenka
Zihinsel mükemmelliğinden sıyrılıp bir anlığına hayata evlilikle dönmeye kalkıştığı ama kendi kitabi yüreksizliği uğruna son anda kaybettiği, idealleştirdiği kız.
Aleksey Karenin
Devlet mekanizmaları ve aydın tartışmalarında zaman zaman sürtüştüğü, kimi zaman katıldığı saygın bürokrat rütbeli aydın figür.
Konstantin Levin
Kendine göre akıllanması gereken, zekasına değil ama enerjisine gizliden gizliye imrendiği ve felsefi üstünlük tasladığı kardeşi.
Stepan Oblonski (Stiva)
Onun hiçbir şeye aldırmayan yaşam şamatasını hem basit bulan hem de gizliden o basitlikteki yaşama sanatını felsefe ile yeren dost.