Arthur Coleman Danto 1 Ocak 1924'te Michigan'ın Ann Arbor kentinde doğdu, çocukluğu Detroit'te geçti. Diş hekimi Samuel Budd Danto'nun oğluydu; evde reform Yahudiliğinin ölçülü havası vardı. İkinci Dünya Savaşı'nda 1943-1946 arasında orduda görev aldı, Kuzey Afrika ve İtalya'da bulundu; cepheden döndüğünde ressam olmaya kararlıydı. Detroit'teki Wayne Üniversitesi'nde sanat ve tarih okudu, 1947'den başlayarak dışavurumcu gravürler bastı. Ardından felsefe için Columbia'ya gitti; 1949-1950'de Fulbright bursuyla Paris'te Jean Wahl'in derslerini izledi. 1951'de öğretmek üzere Columbia'ya döndü. Tahta baskıları 1950'lerde Chicago Sanat Enstitüsü ve Ulusal Sanat Galerisi'nde sergilendi, ama 1960'taki kişisel sergisinden sonra sanat üretmeyi bıraktı. Dönüm noktası 1964'te geldi: Andy Warhol'un Stable Gallery'de sergilenen Brillo kutularını gördü ve bir nesneyi sanat yapan şeyin gözle görülür nitelikleri değil, onu çevreleyen kuram ile tarih olduğunu ileri sürdüğü “Sanat Dünyası” yazısını kaleme aldı. Ertesi yıl Nietzsche ile Analitik Tarih Felsefesi'ni yayımladı; Nietzsche'yi dağınık bir aforizmacı değil, tutarlı bir düşünür olarak okudu. 1984'ten 2009'a kadar The Nation'da sanat eleştirisi yazdı ve akademik dille gündelik bakışı kaynaştıran, esprisini hiç kaybetmeyen bir üslup kurdu. Sıradan Olanın Başkalaşımı ile Sanatın Sonundan Sonra'da geliştirdiği “sanatın sonu” düşüncesi, tek bir ilerleme çizgisinin kapandığını ve artık her şeyin sanat olabileceği çoğul bir dönemin başladığını söylüyordu. 1990'da eleştiri dalında Ulusal Kitap Eleştirmenleri Çevresi Ödülü'nü aldı. 25 Ekim 2013'te Manhattan'da kalp yetmezliğinden öldü.
Mid-to-late 20th century, United States, academic attire, elderly intellectual with thoughtful expression.