Verona Prensi'nin akrabası ve Romeo'nun en candan, cıvıl cıvıl dostudur. Hiçbir soylu aileye bağlı olmadığı için her iki aile evine de rahatça girip çıkar. Oyunun aklın ve mantıksızlığın uçlarında dolanan zekâ simgesidir. Aşka, kadınlara, rüyalara ve saf romantizme tahammül edemez; bunları keskin nükteleri ve erotik/alaycı imalarıyla durmaksızın hicveder. Tybalt'ın Romeo'yu kışkırtmasına ve Romeo'nun alttan almasına sinirlenerek onur kavgasına kendi girer. Bu arbede sırasında ölümcül yara aldığında bile komikliğini kaybetmez fakat ölürken hem Capulet'lere hem de Montague'lere okuduğu 'Tanrı belasını versin iki ailenin de!' laneti oyundaki kırılma evresini trajedinin kalbine kazır.
Prensin akrabası olma imtiyazına sahiptir, bu yüzden Verona'da özgürlüğü geniştir. İtalyanların ateşli kılıç sanatlarına hayran olmaktan çok, usta düellocu taklitleriyle dalga geçen bağımsız ruhlu bir tiptir.
Kılık kıyafeti neşeli, maskeli balolarda rahat eden, gösterişli ve son derece dinamik bir serseri soylu imgesindedir.
Romeo
Kapasitesini sadece aşık olmadığı zaman sergileyebildiğini düşündüğü, hayran olduğu ve kurtarmaya çalıştığı dostu.
Tybalt
Tam tahammül edilmez bulduğu 'Züppeler beyi' denilen ve küçümsediği düşman.