Karakterler

Benjamin

De oudste en meest chagrijnige ezel op de boerderij. Hij spreekt zelden en als hij dat doet, maakt hij pijnlijke en ontroerende sarcasmen. Er wordt gezegd dat hij het enige dier op de boerderij is dat nooit lachte. Zijn houding verandert niet na de revolutie, net als daarvoor; met de filosofie dat 'ezels lang leven', gelooft hij dat het leven in wezen niet beter of slechter zal worden. In werkelijkheid had hij vanaf het allereerste begin aangevoeld dat de revolutie zou mislukken of dat de varkens dictatoriaal zouden worden. Ondanks het feit dat hij het impliciete intellectuele gewicht en het vermogen om te lezen had om het kwaad te voorkomen, blijft hij zwijgzaam; hij zegt simpelweg dat 'een dorp in het zicht geen gids nodig heeft' en geeft geen waarschuwing. Echter, wanneer zijn beste vriend Boxer richting de dood gaat nadat hij is uitgebuit, stapt hij voor de eerste en laatste keer uit zijn schulp en probeert hij de wagen te stoppen met een wanhopige schreeuw, aangezien Boxer het enige heilige is dat in zijn geluidloze leven is overgebleven.

Boxer

Hij is een enorm trekpaard, het grootste, sterkste en hardst werkende dier op de boerderij. Hij is ongeveer achttien handen hoog en heeft de kracht van twee gewone paarden samen. Hij accepteert de moeilijke onderdelen van het werk zonder aarzeling; ondanks zijn zeer beperkte intelligentie is hij vol onwankelbare loyaliteit en goede bedoelingen. Hij heeft twee eenvoudige levensfilosofieën ontwikkeld: 'Ik zal harder werken' en 'Napoleon heeft altijd gelijk'. Hij is de enige fysieke kracht die de boerderij draaiende houdt, vooral bij de bouw van de windmolen. Hoewel hij droomt van de dag dat hij met pensioen gaat en in vrede kan grazen, begeven zijn longen het uiteindelijk door ouderdom en zijn slopende werktempo. Zijn onvermogen om de feiten in twijfel te trekken en zijn overmatige gehoorzaamheid aan het regime bereiden de weg voor zijn eigen tragedie. In zijn laatste momenten beseft hij dat de wagen van de paardenslachter waarin hij wordt geplaatst hem naar de slager brengt; hij kan niets meer doen en nadat zijn leven meedogenloos is uitgebuit, wordt hij verkocht aan de dictatuur.

Clover

Ze nadert de middelbare leeftijd en is na haar vierde veulen haar figuur verloren, maar ze is altijd een grote, imposante en meelevende werkmerrie met moederlijke manieren gebleven. In het begin geloofde ze volhartig in de droom van Old Major en omarmde ze de inspanning om een gelijke en vrije Animal Farm op te bouwen. Ze is de meest loyale vriendin en beschermer van Boxer. Wanneer er scènes van geweld en marteling op de boerderij beginnen, voelt ze vanbinnen groot verdriet; ze kan echter met haar mentale vermogens niet duidelijk waarnemen of het haar eigen fouten zijn of dat het probleem bij de leiders ligt. Hoewel ze probeert de oude dagen te herinneren en het gevoel in haar hart draagt dat alles misgaat, mist ze het vermogen om in opstand te komen; ze accepteert de situatie passief en onderwerpt zich, denkend: 'Als het zo in de Zeven Geboden geschreven staat, moet men gehoorzamen.'

George Orwell

Eric Arthur Blair werd in 1903 geboren in Motihari, een stadje in Brits-Indië. Zijn vader was ambtenaar bij de koloniale opiumdienst; toen de zoon een jaar was, nam zijn moeder, Ida, de kinderen mee terug naar Engeland. Hij groeide op tussen twee zussen, in een ambtenarengezin met een smalle beurs. Op de kostschool die hem tegen gereduceerd tarief aannam, en later op Eton, leerde hij vroeg wat het betekent de arme te zijn tussen rijken. In plaats van te gaan studeren trad hij eind 1922 toe tot de Imperial Police in Birma. Na vijf jaar nam hij, vol walging van de orde die hij zelf moest handhaven, ontslag en besloot te schrijven. Hij waste af in Parijs en leefde tussen de zwervers van Londen; uit de aantekeningen van die jaren kwam Aan de grond in Londen en Parijs, in 1933 verschenen onder de naam George Orwell. In 1936 lieten de weken in de mijnwerkershuizen van Noord-Engeland hem de armoede van dichtbij zien; aan het eind van dat jaar vertrok hij als vrijwilliger naar de Spaanse Burgeroorlog, kreeg een kogel door zijn keel en keerde terug op de vlucht voor de zuiveringen in eigen kamp. Saluut aan Catalonië is het boek van die breuk: vanaf dat moment schreef Orwell even hard tegen het stalinisme als tegen het fascisme. In de oorlog verzorgde hij bij de BBC de uitzendingen naar India, daarna schreef hij een column in Tribune. Hij wilde proza zo doorzichtig als een vensterruit en zag eenvoud als wapen tegen alles wat de politieke taal vertroebelt. In 1945 verloor hij zijn vrouw Eileen; in datzelfde jaar verscheen Boerderij der dieren. 1984, geschreven op het Schotse eiland Jura terwijl de tuberculose voortschreed, kwam uit in 1949. Hij stierf in januari 1950 in Londen, zesenveertig jaar oud; ‘Big Brother’ en ‘nieuwspraak’ gingen met hem de dagelijkse taal in.

Old Major

Hij is de gerespecteerde, twaalf jaar oude Middle White-beer van de boerderij. Vlak voor zijn dood verzamelde hij alle dieren, deelde zijn communistische/utopische droom en legde de basis voor de ideologie van het 'Animalisme' die iedereen, van de varkens tot Boxer, omvatte. Hij definieerde de kapitalistische orde (de mens) als parasitair en uitbuitend, en beloofde een nieuw tijdperk waarin dieren bevrijd zouden zijn van menselijke elementen. In de tekst is hij de duidelijke belichaming van Karl Marx en deels van Vladimir Lenin. Hij begon zijn toespraak en principes met de woorden: 'Mensen produceren niets maar consumeren alles, word wakker', en stierf vredig kort nadat de revolutie was begonnen.

Napoleon

Een opportunistische beer van het Berkshire-ras die groot van stuk is en niet erg spraakzaam, maar die krijgt wat hij wil en in staat is tot elk compromis voor zijn eigen belang en macht. Terwijl hij in de vroege stadia van de revolutie op de achtergrond bleef, besteedt hij al zijn tijd aan het overnemen en trainen van puppy's, waarbij hij deze honden gebruikt om een dodelijke persoonlijke verdedigingsmacht voor zichzelf op te bouwen. Hij belichaamt Stalin-achtige trekken en ziet de onderwerping of eliminatie van zijn rivalen als legitiem. Hij verzet zich aanvankelijk tegen innovatieve projecten zoals de windmolen van Snowball, maar aarzelt niet om de ideeën te stelen zodra hij is verbannen. In het angstregime dat hij opbouwt, past hij zich snel aan aan alle menselijke gewoonten waartegen hij zich voorheen verzette (slapen in een bed, alcohol drinken, handeldrijven), terwijl hij roekeloos de regels verandert. Hij voltooit zijn ultieme verraad door zijn kameraden die in de revolutie geloofden aan de slager te verkopen en aan dezelfde tafel met mensen over belangen te onderhandelen.

Snowball

Een beer die slimmere ideeën heeft, welsprekender en levendiger is dan Napoleon, maar qua karakter minder diepgang heeft en minder machtsbelust is. Vroeg in de revolutie wijdt hij zijn geest en intellectuele visie aan het verbeteren van de levensstandaard van de dieren. Hij orkestreert de Slag bij de Koeienstal volledig en is de eerste die bloed vergiet door moedig aan de frontlinie te vechten, waarvoor hij een medaille ontvangt. Na deze gebeurtenissen probeert hij van de boerderij een moderne utopie te maken met idealistische activiteiten zoals lees- en schrijfcursussen, voermachines en commissies. Zijn grootste droom is de gigantische windmolen waar dieren slechts drie dagen per week werken en de rest van hun tijd besteden aan hun verlichting. Zijn onschuldige idealisme valt echter ten prooi aan de pragmatische politiek van Napoleon; hij ontsnapt ternauwernood aan de honden en vlucht van de boerderij. Vanaf dat moment wordt hij neergezet als een onzichtbare dreiging en een gefabriceerd silhouet van een verrader die de schuld krijgt van alle problemen op de boerderij.

Squealer

Een klein, rondogig, helderogig, vrolijk en uiterst behendig varken. Zijn overtuigingskracht is zo groot dat dieren zeggen dat hij het vermogen heeft om zwart als wit te laten lijken. In dit totalitaire systeem waar de pure idealen van de revolutie geleidelijk worden vernietigd voor de luxe en het comfort van de varkens, is hij het meesterbrein dat het leiderschap logisch en onvermijdelijk laat lijken voor de massa. Wanneer er een probleem, bezwaar of honger is, komt hij direct in actie, met schouderophalen en kwispelen, waarbij hij met cijfers gooit en dingen bewijst die geen basis in de realiteit hebben. Wanneer een luxe waar de dieren naar hunkeren wordt genoemd, voegt hij er vakkundig de dreiging aan toe: 'Als de varkens hun verstand verliezen, komt Jones terug!' Alle sluwe manoeuvres van het regime (het veranderen van de geboden, het verklaren van slachtpartijen, hongercrises) worden verdoezeld door zijn vergulde leugens.