Karakterler

Andrew Carnegie

Amerika's grootste staalkoning aller tijden, een buitengewone visionair, een in Schotland geboren miljardair. Hij is de ware eigenaar van het in het boek beschreven succesgeheim en de beoefenaar van de formule. Hij gelooft dat de algoritmen voor het vergaren van rijkdom die hij via zijn ervaringen in zijn jeugd heeft gecreëerd, niet alleen scholen, maar het gehele onderwijssysteem zouden kunnen revolutioneren. Door de taak aan Napoleon Hill, een intelligente en oplettende jongeman die zijn geheim aan de wereld kon geven, toe te vertrouwen, initieert hij het gehele plot van het boek. Hij werd rijk door deskundige mensen aan te sturen en een 'Master Mind'-groep om zich heen te vormen, in plaats van door technische details.

Charles M. Schwab

Een geweldige bemiddelaar en visionair die uit de schaduw van het imperium van Andrew Carnegie naar voren kwam om de oprichting van de U.S. Steel Corporation te garanderen. Met zijn onvergetelijke toespraak in de University Club drukte hij zijn stempel op de grootste bedrijfsfusie in de Amerikaanse geschiedenis. Door zijn eenvoudige en grammaticaal gebroken, maar met geloof gevulde taal, boeide hij een kille financiële reus als J.P. Morgan en vormde hij de Amerikaanse financiële markt om door Carnegies bedrijf aan de trusts te verkopen. In het middelpunt van zijn succes ligt zijn wonder om zijn geloof te vertalen naar woorden en plannen.

Edwin C. Barnes

De haveloos uitziende maar briljant vastberaden reiziger uit het vorige hoofdstuk. Hij handelde niet alleen om naast Edison te werken, maar met de passie en het definitieve doel om zijn partner te worden. Ondanks dat hij aan het begin geen geld op zak had en er verward uitzag, had hij één enkel doel: de zakenpartner van Thomas Edison worden. Hij begon als een gewone, zeer slecht betaalde assistent, maar hij gaf niet op. Toen alle anderen de hoop opgaven om de Edison-dicteermachine te verkopen, zag hij de kans, gebruikte deze om de machine in het hele land te verkopen en werd niet alleen zeer rijk, maar bewees ook concreet dat men 'rijk kan worden door te denken'.

Klein zwart meisje (kind van een van de huurders)

Een bescheiden klein huurderskind dat we tegenkomen bij de molen van Darby's oom. Ze kwam daar voor slechts 50 cent. Terwijl verwacht werd dat ze bang zou zijn en weg zou rennen voor de pesterijen van de oom, stond ze als graniet voor hem, alsof ze bewees hoe wilskracht, koppigheid en mentale onwankelbaarheid een persoon sterk maken. Haar verzet vervulde niet alleen haar eigen behoefte; het werd een spirituele les voor R.U. Darby, die haar gadesloeg, en hem leerde niet op te geven in het gezicht van armoede en dat 'nee' niet altijd 'nee' betekent.

Napoleon Hill

Oliver Napoleon Hill werd op 26 oktober 1883 geboren in een hut van één kamer bij Pound, in Wise County in Virginia. Het was een arme hoek van de Appalachen; zijn vader James verdiende de kost als tandarts. Zijn moeder Sarah stierf toen hij negen was. Martha, de tweede vrouw van zijn vader, was een geschoolde vrouw: zij stuurde het kind naar school en gaf hem een schrijfmachine in handen. Op zijn dertiende begon hij stukjes te schrijven voor de kleine kranten van de bergdorpen; later gaf hij zelf toe dat hij in nieuwsarme weken verzon wat hij schreef. Op zijn zeventiende maakte hij de school af, zat kort op een handelsschool en kwam in 1901 terecht bij Rufus Ayers, advocaat en kolenondernemer. Zijn ondernemingen, van houthandel tot een auto-opleiding, gingen de een na de ander onderuit; in 1908 verhuisde hij naar Washington, en met het in 1919 opgerichte blad Hill's Golden Rule vond hij eindelijk lezers. In 1928 verscheen het achtdelige De wet van het succes, dat hem een korte welstand bracht. Zijn eigenlijke doorbraak kwam midden in de Grote Depressie, met het in 1937 gedrukte Denk en word rijk. Hij bouwde zijn verhaal op de bewering dat Andrew Carnegie hem in 1908 had opgedragen een filosofie van het succes te grondvesten; een document dat die ontmoeting bevestigt is nooit gevonden. Na 1952 gaf hij les samen met W. Clement Stone, en in 1963 richtte hij zijn eigen stichting op. Hij schreef in korte zinnen, op gebiedende toon, met formules die hij bleef herhalen; zo maakte hij een taal die verlangen, geloof en volharding terugbracht tot meetbare stappen. De meeste verhalen over ontmoetingen met beroemde industriëlen die zijn boeken opsieren, konden niet worden gestaafd, maar deze manier van vertellen werd het model van het zelfhulpgenre. Hij stierf op 8 november 1970 in Greenville, South Carolina, zevenentachtig jaar oud.