Het profetische personage gecreëerd door Nietzsche in zijn werk 'Aldus sprak Zarathoestra'. Verwijzend naar de historische Zarathoestra als degene die het dualisme tussen goed en kwaad introduceerde, is hij gekozen als de persoon om deze fout te corrigeren. Nadat hij tien jaar alleen in de bergen heeft verbleven en vervuld is geraakt van wijsheid, daalt hij af onder de mensen om aan te kondigen dat God dood is, om te spreken over de Übermensch en te verkondigen dat alles eeuwig zal terugkeren.
Een ideale stem die in zijn geest werd geboren als resultaat van een interne verlichting die Nietzsche ervoer (het moment van inzicht in Sils-Maria), belast met het uitdragen van de radicale ideeën van zijn auteur. Hij is geconstrueerd als de eerste ziel die voorbij goed en kwaad is gegaan.
Een volwassen, majestueuze en stralende rebelse wijze die reist met een adelaar met een slang om zijn nek, en die de wijsheid van de zon op zijn gezicht draagt.
Sokrates
Een absolute tegenpool; het symbool van het dansende leven tegenover de hegemonie van de rede.
Friedrich Nietzsche
De taal van wat hij niet kon uitspreken, het masker van zijn geest.