Wulkan złota

Mają zupełnie odmienne charaktery. Ben jest niezwykle ambitny, śmiały i otwarty na nowości, podczas gdy Summy ceni sobie spokój, wygodę i polowania. Choć Summy często gwałtownie sprzeciwia się ryzykownym planom Bena, to z powodu głębokiej miłości do kuzyna i niechęci do pozostawienia go w obliczu niebezpieczeństwa ostatecznie zawsze podąża za nim, gotów nawet na śmierć. Choć jego wola i los są podporządkowane kuzynowi, w trudnych chwilach okazuje się co najmniej tak samo uparty jak on.

Mimo że Summy nie może się doczekać opuszczenia Dawson City, gdy Ben łamie nogę, a następnie postanawia wyruszyć do Wulkanu Złota, ani przez chwilę nie bierze pod uwagę pozostawienia go samego.

Relacja zawodowa, lecz oparta na głębokim wzajemnym szacunku. Ben bezgranicznie ufa doświadczeniu Stella w zakresie logistyki i radzenia sobie w dziczy, Stell zaś docenia odwagę i plany inżyniera. W chwilach zagrożenia kluczowe jest przywództwo przewodnika, lecz to Ben decyduje o działaniach i obranym celu podróży.

Ben bez wahania powierza przewodnikowi całą organizację transportu i obozowania na nieznanej trasie z Dawson City nad Morze Arktyczne.

Ich relacja opiera się na czystym wstręcie i poczuciu honoru. Summy od samego początku nie znosi grubiaństwa teksańskiego bandyty ani jego zuchwałości posuwającej się nawet do napaści na kobiety; postrzega go jako wściekłą bestię, którą należy fizycznie wyeliminować. Ich wrogość zaczęła się od sporu granicznego, lecz przerodziła się w walkę o honor i przetrwanie.

Gdy spotykają się na szlaku, Summy w odpowiedzi na bezczelność Huntera rusza wprost na niego, a u stóp wulkanu oddaje pierwszy strzał, rozpoczynając tym samym otwartą walkę.

Obaj wchodzą w śmiertelny konflikt z powodu sporu o prawa do sąsiadujących ze sobą działek górniczych nr 127 i 129. Późniejszy pościg obu stron za tym samym nieprzebranym skarbem – Wulkanem Złota – doprowadza sytuację do egzystencjalnego starcia na śmierć i życie: „albo oni, albo my”. Podczas gdy inżynier kieruje się logiką i zastawia pułapki, Hunter stawia na brutalną siłę i przewagę liczebną.

Widząc atak Huntera na obóz, Ben Raddle zamiast do niego strzelać, decyduje się doprowadzić do ostatecznej eksplozji, która wywoła erupcję wulkanu i przyniesie totalną zagładę.

Indiański przewodnik i jego pan porozumiewają się ponad barierą językową wspólnym językiem działania – łowiectwem. Summy, znużony monotonią prac górniczych i wyczekiwaniem, jedyne ukojenie znajduje w wielogodzinnych polowaniach na łosie u boku Neluto i psa Stopa. Łączy ich cichy, pragmatyczny i naturalny szacunek oparty na relacji mistrza i ucznia.

Gdy ruszają w pościg za łosiami i oddalają się od obozu, mimo świadomości niebezpieczeństwa Summy i Neluto instynktownie ufają sobie nawzajem, zagłębiając się w mrok lasu.

Lorique, wierny majster odziedziczony po wuju Josiasie, jest jednym z najważniejszych filarów ambicji Bena i realizacji jego górniczych planów. Obaj podzielają pasję do złota. Lorique wciela w życie techniczne pomysły Bena; nieustannie dyskutują o głębokości wyrobisk, ich wydajności i potencjalnym zysku.

Po dotarciu do Złotej Góry, podczas realizacji projektu wywołania erupcji poprzez skierowanie wody do krateru, to Lorique z ogromnym zapałem zagrzewa inżyniera do działania i sam zgłasza się do podłożenia dynamitu.

Hunter jest przywódcą dysponującym brutalną siłą i wydającym rozkazy, natomiast Malone to jego prawa ręka i bezkrytyczny wykonawca wszelkich zbrodniczych planów. Dopełniają się w okrucieństwie i bezwzględności typowej dla teksańskich rzezimieszków, a spaja ich silna przestępcza solidarność.

Malone jest człowiekiem, który nawet wtedy, gdy sprowokowany Hunter rzuca się na Summy’ego, z zimną krwią go powstrzymuje, by sprawy nie wymknęły się spod kontroli, i nakierowuje go na realizację wielkiego planu – złupienia Wulkanu.

Summy jest głęboko poruszony faktem, że tak szlachetne kobiety przybyły do tak odrażającego i grzesznego miejsca jak Dawson City. Otacza je opiekuńczym ramieniem, gwałtownie reaguje na najdrobniejszą nieuprzejmość wobec nich (jak choćby pchnięcie przez Huntera) i podziwia ich poświęcenie w szpitalu podczas leczenia jego kuzyna.

Gdy Hunter przypadkowo popycha zakonnicę na pokładzie statku, doprowadzając do jej upadku, Summy traci panowanie nad sobą, rusza wprost na Teksańczyka i krzyczy, nazywając go łajdakiem.

Podczas gdy Jacques szuka «kanadyjskiego przyjaciela», który pomógłby mu jedynie przekazać matce tajemnicę odkrytego potężnego wulkanu, uznaje ratującego go Bena Raddle’a za odpowiednią osobę do tej roli. Jednak wraz ze śmiercią mężczyzny tajemnica tego wielkiego bogactwa staje się prawowitym spadkiem, który całkowicie zasila obsesje Bena.

Konający Laurier ostatnim tchem wyciąga drżącą dłoń z mapą do Bena Raddle’a, wyjawiając tajemnicę Złotego Wulkanu człowiekowi, który go odnalazł.

Między rdzennym więźniem a chciwym bandytą, którzy poznali się w areszcie, rodzi się pozbawiona zaufania relacja oparta wyłącznie na obopólnej korzyści. Krasak sprzedaje informację (położenie wulkanu), aby uciec z więzienia i zdobyć broń, natomiast Hunter ukrywa uciekiniera, aby tę wiedzę posiąść.

Kiedy w ścianie celi zostaje wykuta dziura i Krasak ucieka, Hunter wręcza mu strzelbę oraz złoto, zapewniając sobie w ten sposób przewodnika, który poprowadzi go prosto do wulkanu.