Charles Dickens

Charles Dickens urodził się 7 lutego 1812 roku w Portsmouth jako drugie z ośmiorga dzieci Johna Dickensa, urzędnika kasy Royal Navy, i Elizabeth Dickens. Dom tkwił w nieustannych długach; gdy w 1824 roku ojca osadzono w więzieniu dla dłużników Marshalsea, dwunastoletniego Charlesa zabrano ze szkoły i posłano do składu pasty do butów, gdzie za sześć szylingów tygodniowo naklejał etykiety na butelki. Te kilka miesięcy zostało raną, o której przez całe życie unikał mówić. Po wyjściu ojca na wolność wrócił do szkoły, potem pracował jako dependent w kancelarii, nauczył się stenografii i został sprawozdawcą parlamentarnym. Miejskie szkice, które od 1833 roku posyłał do czasopism, ukazały się w 1836 roku jako książka pod tytułem „Szkice Boza”. Rozpoczęty w tym samym roku „Klub Pickwicka” uczynił go w wieku dwudziestu pięciu lat najczęściej czytanym pisarzem w kraju; dwa dni po pierwszym zeszycie ożenił się z Catherine Hogarth. „Olivera Twista” drukował w odcinkach w latach 1837–1839 w redagowanym przez siebie piśmie i uczynił z powieści narzędzie krytyki społecznej. W „Davidzie Copperfieldzie” wrócił do własnego dzieciństwa; dzięki zakładanym przez siebie czasopismom stał się nie tylko powieściopisarzem, ale i osobą publiczną. W 1858 roku rozstał się z Catherine; związek z młodą aktorką Ellen Ternan trwał do jego śmierci. „Opowieść o dwóch miastach” ukazała się w 1859 roku jako pierwsza powieść w odcinkach w jego nowym piśmie All the Year Round. Forma odcinka wyznaczyła jego styl: każdy zeszyt urywał w najbardziej napiętym miejscu, śmiech stawiał obok współczucia, a jego postaci mają twarz, ledwie padnie ich imię. Wprowadził do powieści angielszczyznę ulicy i postawił przed czytelnikiem biedę oraz chłód instytucji. Ostatnia powieść, „Tajemnica Edwina Drooda”, pozostała nieukończona: 9 czerwca 1870 roku Dickens zmarł na udar w swoim domu Gad's Hill Place w hrabstwie Kent i został pochowany w Zakątku Poetów w opactwie westminsterskim.