Starszy archidiakon katedry Notre-Dame, wywodzący się ze szlacheckiej rodziny. Swoją młodość poświęcił całkowicie edukacji religijnej i badaniom naukowym. Po stracie rodziców, zmarłych podczas zarazy, przygarnął swojego brata Jehana, którym opiekował się z ojcowską miłością. Później zlitował się nad porzuconym, oszpeconym niemowlęciem – Quasimodo – i wychował go w katedrze. Przez lata stronił od kobiet, światowych przyjemności i słabości, prowadząc szeroko zakrojone badania nad alchemią i filozofią. Jednak na widok tańczącej na placu przed katedrą cyganki Esmeraldy, wszystkie jego przekonania zostają zachwiane. Niepohamowana namiętność, którą czuje do młodej dziewczyny, wciąga jego duszę w mroczną otchłań. Ta niemożliwa miłość i zazdrość wyzwalają w nim najbardziej straszne, destrukcyjne i egoistyczne uczucia. Mimo że zadaje ból sobie i swojemu otoczeniu, nie potrafi porzucić tej mrocznej pasji.
Pochodzący ze starej szlacheckiej rodziny Claude Frollo od młodości był szkolony na księdza. Dzięki swojej inteligencji szybko ukończył wydziały prawa, medycyny i teologii. Po śmierci rodziców podjął się misji wychowania brata Jehana, a następnie przygarnął niechcianego Quasimodo, czyniąc go dzwonnikiem katedry. Zbudował swoje życie w zamkniętych murach Notre-Dame i pośród naczyń alchemicznych.
Wysoki, barczysty mężczyzna w czarnej sutannie. Ma wysokie, szerokie czoło, przedwcześnie posiwiałe włosy oraz przerażający, dziki ogień płonący w jego zapadniętych oczach. Jest zazwyczaj posępny i małomówny.
Esmeralda
Piekielna namiętność i ofiara
Quasimodo
Wierny niewolnik, przybrany syn
Jehan Frollo
Rozpieszczony młodszy brat, źródło rozczarowań
Pierre Gringoire
Dawny uczeń, traktowany z góry i wykorzystywany od czasu do czasu
Phoebus de Châteaupers
Śmiertelny wróg budzący zazdrość