To starzec znany wiejskim starszyźnie jako „Zwinny Mumin”, rozpoznawalny dzięki swoim szybkim dłoniom, pracowitości i niekończącym się dobrym intencjom. Wziął dziecko pod swoją opiekę. Pomimo wszelkich dobrych chęci i ciężkiej pracy, bezwarunkowo poddaje się prześladowaniom Orozkuła, by nie dopuścić do rozpadu nieszczęśliwego małżeństwa swojej córki, Bekiej. Płaci cenę za całe życie pozwalania na to, by go miażdżono; w ostatniej scenie, pod groźbami dręczycieli, własnymi rękami zabija Rogatą Matkę-Jelenia – mityczne stworzenie, w które głęboko wierzy. Staje się to nieodwracalnym upadkiem jego godności i duszy.
W latach wojennych pracował w batalionach pracy, ciężko harował przy budowie Magnitogorska i stracił jedynego syna na froncie. Po stracie pierwszej żony ożenił się ze swoją obecną, zrzędliwą żoną, zwaną „Babcią”, i od lat pracuje jako leśniczy, walcząc o przetrwanie dla swojej córki i wnuka.
Nie jest wysoki; jego nos jest płaski niczym kaczy dziób, pozbawiony chrząstki i miękki. Cały czas nosi swoją starą kurtkę leśniczego i filcową czapkę. Jest zwinny jak młodzieniec, ale ma w sobie coś z wycieńczonego, wysuszonego starca, a na podbródku rosną mu zaledwie dwa czy trzy rzadkie włoski.
Nine
Zrzędliwa żona, której niekończące się narzekania znosi jedynie z pokornym spokojem.
Çocuk
Jego najcenniejszy skarb; wpaja mu dawne eposy, lecz swoją bezczynnością łamie mu serce.
Orozkul
Przerażający zięć. Mur strachu, pod którym załamuje się cała godność i charakter dziadka.