Jest jedynym ocalałym z dwójki zwycięzców, których Dystrykt 12 zdołał wyprodukować w ciągu siedemdziesięciu czterech lat (drugi nie żyje). Kapitol zmuszał go przez lata do bycia mentorem, co uważał za bezużyteczne, i w rezultacie śmierci, których był świadkiem, pogrążył się w alkoholu. Widząc kontrastujące charaktery i instynkty przetrwania, które Katniss i Peeta wykazują na arenie, po raz pierwszy zmusza się do zrobienia czegoś dla nich i zaczyna błagać o sponsorów.
Po wygraniu 50. Igrzysk (Drugiego Ćwierćwiecza) dzięki własnemu intelektowi i oporowi, ciągła konieczność trenowania trybutów i patrzenia, jak są mordowani, złamała go i zmieniła w beznadziejnego alkoholika.
Ma wysoką, przygarbioną sylwetkę i twarz, która wygląda starzej, niż wskazywałby na to jego wiek. Jego twarz jest zazwyczaj opuchnięta od alkoholu i zaniedbana, ale ma bystre, szare oczy.
Katniss Everdeen
Jego trybutka, z którą nieustannie drze koty, lecz której spryt docenia i której potrafi zaufać.