Jest córką starosty Edremitu, Salâhattina Beya, i Şahinde Hanım. Wychowała się jak siostra z Yusufem, który trafił do domu jako 9-letni sierota, a po osiągnięciu wieku dojrzewania zaczęła darzyć go namiętną, lekkomyślną miłością. Jej życie zamienia się w krąg presji, gdy Şakir, jeden z zamożnych ludzi w mieście, zwraca na nią uwagę. Ma słabą wolę i nie potrafi poradzić sobie ze śmiercią ojca czy długimi nieobecnościami Yusufa wynikającymi z jego pracy. Kierowana przez matkę, Şahinde, osuwa się w pełne alkoholu życie towarzyskie fałszywego i toksycznego środowiska. Choć zdaje sobie sprawę z własnego upadku, pod nieobecność Yusufa nie znajduje w sobie siły, by się ratować. W trakcie ostatniego rajdu Yusufa staje się niewinną ofiarą wielkiej tragedii, zostaje ciężko zraniona zabłąkaną kulą Şakira i umiera w ciszy podczas ucieczki konno w stronę gór.
Dziecko urzędnika wychowane w stosunkowo dobrych warunkach, rozpieszczane przez wszystkich. Pustkę w jej życiu stanowiły samolubna postawa matki i zdystansowana natura ojca. Potrzebę czułości zaspokajała dzięki Yusufowi, małomównemu podopiecznemu domu.
Młoda dziewczyna, która właśnie wkracza w wiek dojrzewania, o szczupłej, delikatnej budowie ciała, jasnej karnacji, jasnobrązowych włosach okalających ramiona i niezwykle pięknych, melancholijnych oczach.
Yusuf
Jej jedyne prawdziwe schronienie i wielka miłość; boi się jednak zatracić w jego milczącym świecie.
Şakir
Jej największy wróg, który sprowadza na nią nieszczęście, budząc w niej wstręt i strach.
Salâhattin Bey
Jej bierny ojciec, do którego żywi litość – odległy, lecz kochany.
Şahinde Hanım
Nie potrafi przeciwstawić się matce, która jest główną sprawczynią spotykających ją nieszczęść; nieustannie jej ulega.