Sabahattin Ali

Sabahattin Ali urodził się 25 lutego 1907 roku w Eğridere pod Gümülcine, wówczas na ziemi osmańskiej, dziś w bułgarskim Ardino. Ojciec, Selahattin, był oficerem, matka miała na imię Hüsniye. Gdy Bałkany zostały utracone, rodzina przeniosła się do Anatolii, a dzieciństwo pisarza upłynęło w cieniu wojen, przeprowadzek i biedy. Seminarium nauczycielskie zaczął w Balıkesirze, a ukończył w Stambule w 1926 roku. Po roku pracy w szkole w Yozgacie dostał stypendium państwowe i w latach 1928-1930 mieszkał w Poczdamie. Po powrocie uczył niemieckiego w Aydınie i Konyi. Pierwsze wiersze i opowiadania ukazywały się już w czasopismach, kiedy w 1932 roku wiersz zaprowadził go do więzienia; siedział w Konyi i Sinopie, a wyszedł na mocy amnestii z 1933 roku. Osiadł w Ankarze, pracował w Ministerstwie Oświaty i w Konserwatorium Państwowym, w 1935 roku się ożenił. Po opowiadaniach z tomu Młyn przyszły powieści Jusuf z Kuyucak (1937), Diabeł w nas (1940) i Madonna w futrze (1943). Satyryczne pismo Markopaşa, założone w 1946 roku z Azizem Nesinem i Rıfatem Ilgazem, zdobyło ogromny rozgłos; potem nastąpiły zamknięcia, procesy i kolejne więzienie. O anatolijskich miasteczkach, o bezbronnych i o codziennej twarzy władzy pisał językiem oszczędnym i twardym; w Madonnie w futrze spróbował natomiast głosu wewnętrznego i kruchego. Gdy odmówiono mu paszportu, próbował potajemnie wyjechać z kraju i w 1948 roku został zabity blisko granicy bułgarskiej przez Alego Ertekina, który miał go przez nią przeprowadzić. Ciało znaleziono po miesiącach; miał czterdzieści jeden lat. Po latach Madonna w futrze stała się jedną z najczęściej czytanych powieści w Turcji.