Sir Arthur Conan Doyle

Arthur Conan Doyle urodził się 22 maja 1859 roku w Edynburgu, w katolickiej rodzinie irlandzkiego pochodzenia. Ojciec, Charles Altamont Doyle, był zdolnym rysownikiem, lecz przez alkohol i chorobę stracił posadę, a ostatnie lata spędził w zakładach dla obłąkanych. Dom trzymała matka, Mary Foley, której opowieści karmiły wyobraźnię chłopca. Siedem lat przebył Doyle w jezuickich szkołach z internatem w Lancashire, kolejny rok w Austrii. W 1876 roku zaczął studiować medycynę na uniwersytecie w Edynburgu. Jako student pływał jako lekarz okrętowy na arktycznym wielorybniku i na parowcu zmierzającym do Afryki Zachodniej. W 1882 roku otworzył własną praktykę w Southsea, a długie godziny czekania na pacjentów wypełniał pisaniem. Wzorując się na swoim nauczycielu chirurgii Josephie Bellu, który czytał historię chorego jednym spojrzeniem, stworzył Sherlocka Holmesa i w 1887 roku ogłosił Studium w szkarłacie. Prawdziwy przełom przyniosły opowiadania drukowane od 1891 roku w „Strandzie”; z nich powstały Przygody Sherlocka Holmesa. Gdy detektyw zaczął przesłaniać autora, Doyle strącił go w 1893 roku w wodospad Reichenbach, po czym uległ czytelnikom i przywrócił go w Psie Baskerville'ów. Pisał także powieści historyczne, a Zaginionym światem wkroczył w fantastykę naukową; po broszurze w obronie postępowania Brytyjczyków w wojnie burskiej otrzymał w 1902 roku tytuł szlachecki. Jego kampania na rzecz uniewinnienia niesłusznie skazanego George'a Edaljiego przyczyniła się do powołania w Anglii sądu apelacyjnego w sprawach karnych. Prostą, szybką prozą, ufającą trafnemu szczegółowi, nadał powieści kryminalnej trwały kształt oparty na rozumowaniu. Pod koniec pierwszej wojny światowej stracił syna i brata, a pozostałe lata poświęcił szerzeniu spirytyzmu, którym interesował się od dawna. Zmarł 7 lipca 1930 roku w swoim domu w Crowborough.