Ayşe, Tolgonay'ın komşusu ve en zorlu yıllarında onun yoldaşıdır. Savaşı bizzat yaşamasa da savaşın geride açtığı dul kalma, evdeler yalnız kalma trajedisini uzun zamandır tatmış hastalıklı ama vefakar bir köylü kadını. Kocası savaştan önce öldüğü için acılara tecrübelidir. Savaş boyunca Tolgonay'a kendi sahip olduğu bir çuval buğdayı verecek kadar cömert, gerektiğinde onun yetim ve çaresiz gelinine sahip çıkıp yardım edecek kadar yüreklidir. Çok erken yaşlarda ömrünü tüketir ama arkasında Bektaş gibi şerefli bir evlat bırakır.
Camanbay adında bir koca ile evliymiş, kocası çok önceleri vefat ettiği için gençlik yıllarını bir oğlan (Bektaş) büyütmek derdiyle dul geçirmiştir.
İnce, hastalıkların yıprattığı, soba arkasında keçelere sarılı, beline hep yünşallar ve paçavralar dolayan bitkin ama gözlerinden merhamet akan zayıf dul kadın.
Aliman
Kendi geçirdiği dulluk tecrübesiyle ona acıdığı gelini.
Bektaş
Gözü gibi sevdiği oğlu.
Tolgonay
Hem bir sırdaş hem öteki acılı yarısı.