Romanın hem zamansız hem de ebedi şahidi olan Toprak Ana, insanoğlunun savaşlar yüzünden çektiği kederleri omuzlayan yüce iradenin evrensel temsilcisidir. Tolgonay ile bütünleşmiş bir karakter gibidir. Her Ölüleri Anma Günü'nde tarlanın sessizliğinden sesi duyulur; acıyı sağaltır ve yaşamın ebediliğini anlatır. Savaşların cinayetlerinden tiksinen ve insanlığın iyiliğe, alın terine ve yaşamı var etmeye ihtiyaç duyduğunu Tolgonay’ın ruh aynasında teyit eden tanrısal/ekolojik varlıktır.
Çağlardan beri insanların alın teri ile yoğrulan ve savaşların kanı ile çirkinleşmeyen bir dilsiz devdir.
Fiziksel değil; tarlalar, rüzgarın esintisi, başak yığınları ve anızlar şeklindeki tabiatın tecessüm etmiş halidir.
Tolgonay
Hem bir sırdaş hem de kaderinin bir yansıması.
İnsanlık
Koynunda barındırdığı ama kötülükleri karşısında gözyaşı döktüğü koca sürüsü.