Longbourn köşkü ve mülkünün sahibi olan Bay Bennet, mantıklı yapısına rağmen gençlik ateşiyle kof ve patavatsız bir kadın olan eşiyle evlenerek hayatının belki de tek hatasını yapmış ama ömrünü artık bu hatadan geri çekilerek kütüphanesinde geçirmiştir. Kızlarının geleceğiyle çok ilgilenmez, olanı biteni sadece kendi ironik ve alaycı çerçevesinden izleyerek tiyatro sahnesi gibi değerlendirir. Ancak pasifliğinin faturasını küçük kızı Lydia'nın Wickham ile kötü yola düşmesi rezaletiyle çok ağır öder ve ne denli suçlu olduğunu bir defa olsun tam manasıyla hisseder; yine de bunu kolay atlatır. En nihayetinde en saygı duyduğu ve zekasını övdüğü kızı Elizabeth'in mutluluğu karşısında memnuniyete geçer.
Pek mantıklı gibi görünse de sırf karısının eski güzelliğine tav olarak bir cahil ile hayatını birleştirdiği için bu entelektüel isyan ve umursamazlık hali ona yıllar içinde kendi seçtiği bir kader olmuştur.
Yaşlıca, sakin tepkileri olan ve gözlüğünün ardında bir filozof gibi duran saygın görünümlü biridir.
Lydia
Utancını ona yaşatan akılsız ergen kızı.
Wickham
Başından beri dalga geçtiğini belli ettiği, düelloya kalkışacak gibi hissetse de onursuz bir anlaşmayla hayatından def ettiği nefretlik damadı.
Elizabeth
Zihninin esnekliğiyle en uyumlu giden, göz bebeği büyük çocuğu.
Bayan Bennet
Yanlış yaptığı izdivaç yüzünden zerre saygı duymadığı ve kof bulduğu karısı.