Suvankul, toprağına ve emeğine sadakati ruhunda mayalamış güçlü bir babadır. Hiçbir varlığı olmadan, sadece kendi çıplak kuvvetiyle tırpan salladığı yıllarda Tolgonay ile yolları birleşir. Hayatı boyunca köyün öncüsü olmuş, yaşça büyük olmasına rağmen okuma-yazmayı çocuklarından öğrenerek, kolhozun ilk traktörünü köye getiren adam unvanını almıştır. Suvankul tarlaya tohum düşüren bir önder olarak her zorlukta işçilere güven aşılar. Savaş çıktığı gün, yaşına rağmen cepheye yazılmaktan tereddüt etmez. Büyük Eletz çatışmalarında ülkesi adına savaşırken yaşamını yitirir ve kendisinden geriye onurlu mirası, ailesi için bıraktığı boşluk kalır.
Yukarı Talas'tan çalışmak için Tolgonay'ın köyüne gelmiştir. İlk gençliğinde çıplak omuzlarında eski bir beşmentten başka giyeceği olmayan, ancak kolları tunç dökülmüş gibi kuvvetli olan genç bir orakçıdır. Eğitimsiz büyümesine karşın doğuştan gelen akıl ve bilgelikle kendi köyünün önderliğine yükselebilmiştir.
Ondokuz yaşındayken rüzgâr yanığı, bakır renkli yüzü olan, kızgın güneşin tenini kararttığı, elmacık kemikleri çıkık, sıska görünse de demir kadar ağır nasırlı elleri ve tunç dökülmüş gibi omuzları olan bir adamdır. Orta yaşlarında kara bıyıklarına isyan eden gümüş kıllar düşmüştür.
Caynak
Oğulları arasında halk yararına en tez canlı koşturan enerjisi.
Kasım
Ateşini, çalışkanlığını ve devraldığı makine tutkusunu gördüğü izinden giden evladı.
Tolgonay
Hem tarladaki sırdaşı hem evdeki eşit yoldaşı.
Maysalbek
Kendi okuyamadığı kitapların dünyasına adım atan zeki parçası.