Kurtuluş Savaşı'nın başkomutanı, Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin ilk başkanı ve Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusudur. 19 Mayıs 1919'da Samsun'a çıkarak, çöküş halindeki imparatorluğun yıkıntıları arasından bağımsız bir ulus-devlet yaratma ateşini yakmıştır. Askeri dehasının yanı sıra, muazzam bir siyasi ve diplomatik stratejiyle hem İtilaf Devletleri'nin işgal ordularına hem de onları destekleyen padişah ve halifeye karşı savaşmıştır. Devrimin her aşamasını zamanı geldikçe uygulamış, en yakın arkadaşlarıyla dahi prensipler uğruna yollarını ayırmaktan çekinmemiştir. Nutuk'ta, milletine bu eşsiz vatanın nasıl kurulduğunu belgelere dayanarak, sarsılmaz bir mantık ve tarihi bir sorumlulukla açıklamıştır. O, halkın egemenliği dışında hiçbir meşruiyet tanımayan eşsiz bir devrimcidir.
Makedonya'da doğup Harbiye'den yetişen, Balkan Savaşları, Çanakkale, Kafkasya ve Suriye cephelerinde bizzat savaşarak ülkenin askeri ve sivil çöküşünü yakından gözlemlemiş bir subaydır. Padişahlık ve Osmanlı yönetiminin ahlaki ve siyasi iflasını bizzat padişahların kendi ağzından ve tavırlarından görerek milletin kendi kaderini tayin etmesi gerektiğine ta savaş yılarında kalben inanmıştı.
Nutuk metninde kendi fiziksel betimlemelerine nadiren girilir, ancak 'Gazi' ve 'Mareşal' kimliğiyle daima başı dik, sivil kıyafetler içinde bile asker ciddiyeti taşıyan, varlığıyla etrafına hakim olan saygın ve karizmatik bir lider duruşu tasavvur edilir. Sakarya Savaşı'nda kaburga kemiklerinin kırılmasına rağmen ordusunun başında kalmaya devam edebilecek kadar metanetli bir fiziği vardır.
Çerkez Ethem
Emre itaatsizlik ettiği an derhal ezdiği ve vatan haini ilan ettiği isyankâr milis lideri.
Damat Ferit Paşa
Millete ihanetin ve padişah dalkavukluğunun temsilcisi, baş düşmanı.
Kâzım Karabekir Paşa
Erzurum'dan beri destekçisi olmasına rağmen sonrasında cumhuriyet vizyonunda ayrı düşüp karşısına aldığı komutan.
İsmet Paşa (İnönü)
En çok güvendiği, siyasi ve askeri arenada tam yetkiyle donattığı yegane sırdaşı ve silah arkadaşı.
Rauf Bey (Hüseyin Rauf Orbay)
Milli Mücadele'nin başında müttefiki, ancak devrimler sürecinde yollarını ayırdığı, tutucu zihniyetli siyasi rakibi.