Karakterler

Aleksey Fyodoroviç Karamazov (Alyoşa)

Romanın ana kahramanıdır. Yirmi yaşında, zeki, inançlı ancak hastalıklı derecede duygusal olmayan, saf bir hakikat ve adalet aşığı delikanlıdır. Dünyadaki ahlaki düşüklüğe tepki olarak manastıra girmiş ve mucizesine yürekten inandığı ünlü ve merhametli Staretz Zosima'nın müridi olmuştur. Kimseyi yargılamayan, içinden geldiği gibi iyilik yapan, nefret barındırmayan karakteri sebebiyle kim olursa olsun ona saygı duyar ve sırlarını açar. Olaylar ilerledikçe bu saflığı en kirli Karamazov tutkularının tam ortasında test edilecektir.

Dmitri Fyodoroviç (Mitya)

Fyodor Pavloviç'in Adelaida İvanovna'dan olan en büyük oğludur. Çocukluğu itilip kakılmakla geçmiş, eğitimini yarım bırakıp orduya girmiş, subay olarak Kafkasya'da görev yapmıştır. Eğlence, israf, düellolar ve deli dolu bir serserilik içinde yaşamış olmasına rağmen içinde güçlü, soylu ama karanlık bir 'Karamazov' onuru taşımaktadır. İki kadının, gururlu nişanlısı Katerina ve yıkıcı tutkusu olan Gruşenka'nın arasında parçalanmıştır. Babasıyla arasında süregelen miras ve para davası, Gruşenka'nın varlığıyla birleşince hayatı kontrol edilemez bir felakete sürüklenmektedir.

Fyodor Pavloviç Karamazov

Ailenin babası ve hikâyenin odak noktasındaki en kilit figürdür. Taşralı, zengin, son derece bencil, şehvet ve para düşkünü, utanmaz bir adamdır. Hayatını dalkavukluk, ufak tefek dalavereler ve kadınlarla geçirmiş, oğullarını annelerinin ölümü sonrası tamamen yüzüstü bırakmıştır. Yaşlanmasına rağmen zerre kadar durulmamış, tam tersine her köşeden maddi çıkar sağlayan ve zevk peşinde koşan birine dönüşmüştür. Mükemmel bir aktördür; toplum içinde tepki çekmek ve başkalarının ciddiyetiyle alay etmek için bilerek soytarılık yapar, onursuz görünmekten zevk alır. Aslında içten içe korkak ve ölüm/ölümsüzlük karşısında şüphelerle dolu zavallı bir ruhtur.

Gruşenka (Agrafena Aleksandrovna)

Eskiden genç yaşında gururu kırılıp aldatılarak kasabanın yaşlı ve yatalak tüccarı Samsonov'un 'kapatması' olarak şehre yerleşen, sonrasında iş hayatında amansız bir para avcısına dönen çok güzel bir kadındır. Masum ve melek yüzünün altında korkunç hesapçı, neşeli, kaprisli fakat hem Fyodor'u hem de Dmitri'yi aynı anda yıkıma sürükleyecek kadar manipülatif biri yatmaktadır. Gerçekte kalbinin derinliklerinde ilk sevgilisinin (yarbayı) ona döneceği yarasını/hayalini taşıyarak diğer erkeklerle kedi-fare gibi oynamaktadır.

İvan Fyodoroviç Karamazov

Fyodor Pavloviç'in ikinci eşi 'havaleli' Sofya'dan olma abisidir, Alyoşa'nın öz kardeşidir. Küçüklüğünden beri keskin bir zekaya, içe kapanık ve somurtkan bir yapıya sahiptir. Başkalarının ekmeğini yediğinin bilinciyle büyümüş, üniversitede kendi emeğiyle geçinmek zorunda kalmış dahi bir öğrencidir. Doğabilimleriyle yetinmeyip Kilise Mahkemeleri gibi konularda ateist olduğu halde aşırı tartışmalı, zekice polemik yazıları yazarak ünlenmiştir. Kasabaya dönüşü babasıyla Dmitri'nin arasını yapma bahanesi taşır, ancak içten içe Katerina'yı delicesine sevmektedir.

Katerina İvanovna

Dmitri'nin gururlu ve zengin nişanlısıdır. Saygıdeğer bir albay babanın kızı olarak yetişmiş, bir skandalı önlemek ve evini kurtarmak için Dmitri'nin şantajına boyun eğmek zorunda kaldığı o karanlık anla hayatının kurgusunu değiştirmiştir. Daha sonra aldığı devasa mirasa rağmen sırf minnet, inat ve Dmitri'nin nankörlüğüne rağmen dürüstlüğünü kanıtlama çabasıyla ona sadakat yemini etmiş, histerik bir asalet mücadelesine girmiştir.

Smerdyakov (Pavel Fyodoroviç)

Şehrin delisi Lizaveta Smerdyaşçaya'nın gayrimeşru oğludur. Fyodor Pavloviç'in oğlu olduğu yönünde çok kuvvetli dedikodular vardır, nitekim Fyodor onu el altında tutmuş, eğitimden ziyade evde aşçı olmasını sağlamıştır. Gençliğinden beri kimseyi sevmeyen, sessiz, hayvanlara eziyet etmekten haz duyan sadist ve küstah bir doğası vardır. Uşak Grigori ve karısı Marfa tarafından merhametle büyütülmesine rağmen onlara sadece nefretle yaklaşır. Hastalıklı (epilepsisi var) ama zihnen kurnaz ve yozlaşmış bir tiptir.

Staretz Zosima

Kasaba manastırının en bilge, ermiş sayılan rehberi. Hastalığı yüzünden son günlerini yaşamaktadır. Gençliğinde subaylık yapmış dindar bir adamdır. Herkesin ruhunu, daha onlar tek kelime söylemeden okuyan, suçluluk hissettirmeden bağışlayıcılığı teşvik eden derin bir Hristiyan sevgisi ve neşesine sahiptir. Manastır kuralları ve katı perhiz uygulayıcılarıyla (özellikle Ferapont Peder ile) zıt düşen eylemsel sevgi felsefesinin savunucusudur.