De figuur die men tegenkomt bij aankomst in het huis in Piraeus aan het begin van de dialoog, wat leidt tot de discussie. Als oude en zeer rijke man vertegenwoordigt Cephalus de generatie die op het punt staat te sterven en vanuit traditioneel religieus geloof vreest voor de kwellingen van Hades (het hiernamaals). Hij ziet het voordeel van geld als het vermogen om in vrede te kunnen sterven zonder iemand iets verschuldigd te zijn en de mogelijkheid om te kunnen offeren. Socrates brengt zijn deductie dat 'rechtvaardigheid het teruggeven van toevertrouwde zaken is' aan het wankelen. Cephalus glimlacht en keert terug naar het toneel van religieuze rituelen.
Een rijke en ervaren zakenman van Syracusaanse afkomst. Een oudere die van zijn vader erfde maar dit op logische wijze vermenigvuldigde, leefde met respect voor de Griekse polis-orde, en wiens religiositeit toenam door de angst voor de dood naarmate hij ouder werd.
Een bejaarde en religieuze figuur met een ceremoniële krans op zijn hoofd, zittend in een comfortabele fauteuil met kussens, getekend door ervaring en een vredig leven.
Sokrates
Een gerespecteerde huisvriend en wijze.
Polemarkhos
Zijn zoon, aan wie hij zijn erfenis (en de discussie) overdraagt.