De jonge, uit het boerenland afkomstige bediende in het huis van Iwan Iljitsj. Hij is niet verstrikt geraakt in de raderen van het valse burgerlijke leven in de stad; hij heeft de eerlijke, sterke en natuurlijke aard van het dorp niet verloren. Hij voert zijn werk uit met genoeg mededogen en moed om de eenzaamheid en de lichamelijke schaamte die Iwans grootste angsten op zijn sterfbed zijn, weg te nemen; hij is niet walgend van het reinigen van uitwerpselen of van de dood.
Een boerenjongen die vanuit zijn dorp naar de samenleving van Sint-Petersburg trok om simpele klussen te doen, zoals schoonmaken of huishoudelijk werk. Hij heeft slechts een paar stadse woorden opgepikt en is zijn natuurlijkheid nooit verloren.
Een frisse jongeman in een schoon katoenen hemd en een hennepen schort, met de rode wangen van een boer, haar dat glanst alsof het is geborsteld, en strakke witte tanden. Hij ziet eruit als een bron van gezondheid en vreugde.
İvan İlyiç Golovin
Zijn meester, die hij ondanks de weerzinwekkende uitwerpselen en het aftakelende lichaam met respect en menselijkheid behandelt. Hij is eerlijk tegen hem als een vertrouweling.