Zij is de meesteres van de vervallen wijnwinkel in de wijk Saint-Antoine, maar deze winkel is een cruciaal knooppunt dat niet alleen de onschuldigen voortbrengt, maar ook de krachtigste orkaan van die bloedige winden van de Revolutie. Mevrouw Defarge breit de hele dag. Maar de draad in haar hand is in feite een lijst met namen voor dat meedogenloze bloedbad dat de aristocratie moet ondergaan. Ze draagt de gratie van een moordenaar met zich mee, gecombineerd met haar koelbloedigheid. Ze observeert haar omgeving slechts vanaf haar plek en noteert elke kleine trilling in haar brein. Ze is een personage dat zo monsterlijk is geworden dat ze het hoofd van een despoot als Foulon — die de honger van het volk bespotte — met verschrikkelijke genoegdoening kan afhakken terwijl ze het onder haar eigen voeten houdt. Ze voelt dat zelfs haar echtgenoot, Ernest Defarge, traag is vergeleken met de snelheid van de tijger in haar eigen hart. In haar ogen doen noch de achttienjarige tragedie van dokter Manette, noch het geween van de blondharige Lucie ertoe. Zij is het symbool van de woeste en uiterst loyale rechtvaardigheid van een revolutie die geen enkel hart rust kan gunnen voordat de 'Magnetische Rots' is omvergeworpen.
Achter haar verleden, dat er zo onschuldig uitziet als dat van een echtgenote van een lokale wijnhandelaar, ligt de bloederige herinnering aan een volk dat werd vertrapt, geteisterd en verkracht op de gronden van de edelen (in het bijzonder de gebroeders Evrémonde). Ze heeft al haar gevoelens over haar verleden in steen veranderd en is een bloedige machine van Saint-Antoine geworden, waarbij ze de haat die jarenlang in haar hart groeide, heeft getransformeerd tot het brein achter de overgang van slavernij naar revolutie.
Zij is een opmerkelijk sterke, krachtige en intimiderende vrouw met zorgvuldige, doordringende donkere ogen, een vastberaden gezicht met stevige trekken en een licht volle teint, versierd met ringen aan haar vingers. Ze loopt altijd met de gratie van een doodsengel, een klein roosje in haar haar en haar breiwerk in haar hand.
Miss Pross
De fanatieke beschermster die haar huis en haar lammetje probeert te beschermen, maar pas later de meedogenloze dreiging die van haar uitgaat zal beseffen.
Charles Darnay
Voor haar is hij nooit Darnay, maar een drager van Evrémonde-bloed en de aartsvijand wiens naam ze zonder aarzelen met een enkele steek in haar lijst heeft gebreid.
Ernest Defarge
Haar strijdmakker met wie zij haar leven deelt en wiens kracht zij respecteert, maar die zij vanwege de oude dankbaarheid in zijn hart (zijn zwak voor de familie Manette) voortdurend onder controle moet houden en moet bijschaven.
Dr. Alexandre Manette
Een doelwit dat voor haar eigen haat eigenlijk geen betekenis heeft en een figuur is in wiens dienst haar man vroeger stond, maar dat profiteert van de faam die zijn naam met zich meebrengt.