Mario Puzo

Mario Puzo werd op 15 oktober 1920 geboren in Hell's Kitchen in New York, als kind van een Italiaans gezin dat uit de streek van Avellino was gekomen. Zijn vader werkte als baanwerker bij de spoorwegen; toen Puzo twaalf was, werd hij met de diagnose schizofrenie opgenomen. Zijn moeder Maria bracht zeven kinderen alleen groot. Puzo groeide op in die arme immigrantenbuurt, met het lezen als toevlucht. In de Tweede Wereldoorlog diende hij in Duitsland bij de Amerikaanse luchtmacht; daarna studeerde hij aan het City College of New York. Zijn eerste verhaal verscheen in 1950. De donkere arena (1955), over het naoorlogse Duitsland, en De gelukkige pelgrim (1964), voortgekomen uit het leven van zijn moeder, kregen goede kritieken maar nauwelijks lezers. Hij verdiende de kost met verhalen voor mannenbladen, onder pseudoniem. Op zijn vijfenveertigste, met vijf kinderen en schulden, vond hij dat het tijd was om, zoals hij het zei, volwassen te worden en zichzelf te verkopen. De peetvader verscheen in 1969, verkocht in twee jaar meer dan negen miljoen exemplaren en stond zevenenzestig weken op de bestsellerlijsten. De eerste twee verfilmingen, geschreven met Francis Ford Coppola, leverden hem twee Oscars op; ook het scenario van Superman is van zijn hand. Puzo zei graag dat hij nooit een echte maffiabaas had ontmoet. Doordat hij de misdaadorganisatie opzette als een familie, als een orde van trouw en schuld, veranderde hij de blik van de Amerikaanse populaire roman op misdaad. Zijn eigen lievelingsboek bleef De gelukkige pelgrim, en het speet hem dat De peetvader het overschaduwde. Na De Siciliaan en De laatste don stierf hij op 2 juli 1999 in zijn huis op Long Island aan hartfalen.