Karakterler

Ata Bey

Dziewiętnastoletni, idealistyczny, zdolny osierocony młodzieniec, studiujący na dziesiątym roku medycyny (Tıbbiye). Wychowawszy się w domu Halila Beya wraz z Sefiką, jest na najlepszej drodze, by zostać wybitnym lekarzem, być może nawet lekarzem nadwornym, kończąc szkołę z najlepszymi wynikami. Jedyną motywacją wszystkich tych osiągnięć jest kobieta, którą kocha – Sefika. Kiedy dowiaduje się, że zachorowała i jest zmuszana do małżeństwa, popada w stan, w którym nawet nowoczesna medycyna i nauka nie są w stanie jej pomóc. Nie potrafi zaakceptować śmierci Sefiki i, odrzuciwszy wszelkie światowe osiągnięcia, przynosi truciznę z apteki. Gdy Sefika umiera, podąża za nią w zaświaty z własnej ręki, w imię swojej miłości.

Halil Bey

Ojciec Sefiki, starszy, zmęczony człowiek, który kiedyś był bardzo zamożny, ale z powodu upadku finansowego zbankrutował, mając 500 sakiewek długu u lichwiarzy, i żyje w ciągłym strachu przed więzieniem. Jest świadomy obrotu spraw; przeczuwa skłonność córki do Aty i odczuwa głęboki moralny wstyd, wydając młodą córkę za 38-letniego mężczyznę, jakby ją sprzedawał. Jednak jego wola jest słaba. Ulega argumentom swojej żony, Tahire (ryzyko więzienia dla dłużnika) i pociesza się biernością, pozostawiając jej wszelkie aktywne decyzje w rodzinie. To on jest odpowiedzialny za finansowe zaniedbania, które położyły fundament pod katastrofę.

Sefika Hanım

Czternastoletnia dziewczyna przedstawiona jako tragiczna ofiara niewinności, młodości i czystej miłości w świecie dramatycznym Namıka Kemala. Mimo że dorastała jak siostra ze swoim kuzynem i podopiecznym rodziny, Atą, z czasem żywi do niego głębokie, romantyczne uczucia. Ponieważ jej rodzina pogrążona jest w ogromnych długach, zgadza się poślubić 38-letniego bogatego paszę pod wpływem nacisków matki, wyłącznie po to, by uchronić ojca przed więzieniem. Aby oszczędzić Acie smutku, ukrywa przed nim wiadomość o tym małżeństwie i tłumi swój ból. Ten ogromny załamanie psychiczne i żal szybko przeradzają się w gruźlicę, która wyniszcza jej zdrowie w ciągu dwudziestu pięciu dni. Pod koniec historii obawia się, że umrze, zanim zdążą wyznać sobie miłość, i ostatecznie umiera w ramionach ukochanego, odcięta od swoich ziemskich trosk.

Tahire Hanım

Tahire Hanım, matka Sefiki, reprezentuje tradycyjne praktyki w społeczeństwie epoki Tanzimatu, interesy klasowe i bezlitosną presję pogarszającej się sytuacji ekonomicznej na rodziców. Jako jedyny sposób na uratowanie rodziny, która straciła dawną zamożność i jest skazana na życie za dwa tysiące kuruszy miesięcznie, oraz by uchronić męża przed więzieniem z powodu długu w wysokości pięciuset sakiewek, decyduje się wydać młodą i piękną córkę, Sefikę, za paszę o 24 lata starszego od niej. Dla niej fakt, że Ata jest sierotą i skromnym studentem, czyni go nieodpowiednim kandydatem dla jej córki. Nie wierzy w romantyczne uczucia; w jej opinii miłość to jedynie wytwór wyobraźni, który musi nastąpić po pełnym szacunku, honorowym małżeństwie i wygodnym życiu.