Jest urzędnikiem administracyjnym gazety „Mir'at-ı Şuûn”. To kochający, pulchny staruszek, który pod łagodną powierzchownością ukrywa cynizm wynikający z lat pracy w prasie. Choć brzydzi się Racim i jego poplecznikami, darzy głębokim szacunkiem talent i czyste serce Ahmeta Cemila, próbując wspierać go niczym patron. Znajduje się w centrum wydarzeń redakcyjnych i jest świadomy wielu intryg angażujących pisarzy i właścicieli. Choć jest reliktem bohemy, spędziwszy lata przy pijaństwie i w kawiarniach, dzięki swojemu doświadczeniu życiowemu staje się jedną z ostoi Ahmeta Cemila.
Doświadczył całej hipokryzji i gier o pieniądze w gazetach, drukarniach i kręgach Babıali przez dziesięciolecia, siwiejąc w tym środowisku. Jest uczciwym człowiekiem, który nigdy nie osiągnął wielkiego bogactwa ani sławy, pozostając w cieniu jako rutynowy urzędnik zarządzający.
Niski, o okrągłej twarzy, tłusty i z wydatnym brzuchem; jego twarz jest jaskrawoczerwona, nosi fez i rzadką na końcach brodę, wyglądającą, jakby została wyskubana. Jego znakiem rozpoznawczym jest czterdziestoletni, ciemnozielony parasol z alpaki, z którym nigdy się nie rozstaje.
Raci
Pisarz alkoholik, który budzi w nim odrazę i którego obecności nie znosi.
Vehbi Bey
Bezszczelny pracodawca pyszniący się swoimi pieniędzmi, którym głęboko gardzi.
Ahmet Cemil
Młody pisarz, którego otacza ojcowską opieką, chroni i w którego talent niezłomnie wierzy.