Była maszynistka, która prawdopodobnie uniknęła życia w rozpusty dzięki odszkodowaniu i pomocy otrzymanej od dyrektora firmy jej ojca, Muzaffera, zanim ostatecznie wyszła za Şevketa. Jednak od dnia, w którym przybywa jako panna młoda, rozrywa rodzinę na strzępy. Wysysa krew z Şevketa swoją obsesją na punkcie życia towarzyskiego, zaproszeń, luksusu i ostentacji. Porzuca męża, który trafia do więzienia za kradzież, by nadążyć za jej wydatkami, bez cienia litości. Przez całą powieść odgrywa rolę mikrobów niemoralnej, pasożytniczej i skorumpowanej modernizacji, która przenika do rodziny.
Straciła ojca w młodym wieku i ciężko zmagała się z ignorantką-matką, ale po nauczeniu się pisania na maszynie, wdała się w niemoralne przygody w firmie, w której pracowała, między innymi z dyrektorem (Muzafferem).
Imponująco krzykliwa, z nadmiernie umalowaną twarzą; kocha stroje z głębokim dekoltem i ostentacyjne ubrania. Ma drażniący, kokieteryjny wygląd, zawsze skupiona na przyciąganiu uwagi innych.
Şevket
Jest dla niej jedynie źródłem zaspokajania zachcianek; zrywa z nim wszelki kontakt, gdy trafia on do więzienia.
Ali Rıza Bey
Postrzega go jako przeżytek dawnej epoki, niedojdę i starego dziada, którego zdanie zupełnie się nie liczy.
Hayriye Hanım
Jest dla niej posługaczką, która usługuje jej w kuchni i którą podporządkowuje sobie, ilekroć sama zaczyna awanturować się i pokazywać pazury.