Jedyna siostra Ahmeta Cemila, młodsza od niego o pięć lat, elegancka i delikatna. Z powodu ubóstwa rodziny z bliska obserwowała smutki i wyrzeczenia brata, przez co wcześnie dorosła. Mimo głębokiego cierpienia w wymuszonym i oportunistycznym małżeństwie z Vehbim Bejem, tłumi swój ból i ukrywa łzy, by nie martwić matki i brata. W swoim kruchym ciele nosi ogromne nieszczęście.
Po beztroskim dzieciństwie nagle zderzyła się z rzeczywistością nędzy po stracie ojca i stała się jedyną powierniczką w rodzinie. Choć małżeństwo było dla niej marzeniem o finansowym ratunku, związek, do którego została zmuszona z Vehbim Bejem, stał się prawdziwym koszmarem.
Podobnie jak brat jest szczupła, elegancka i ma lekko matową, bladą różową cerę. To jasnowłosa dziewczyna o ospałych oczach, której ciało jeszcze nie nabrało pełni kobiecych kształtów; wygląda blado i niewinnie.
Vehbi Bey
Bezlitosne więzienie, w które wepchnął ją los.
Ahmet Cemil
Brat będący najczulszym oparciem dla jej duszy, którego uważała za wielkiego wybawiciela.