Jedyna córka Adnana Beya, która dorastała pozbawiona matczynej miłości; jest nadwrażliwa i hipochondryczna. Bardzo lubi grać na pianinie i marzyć na jawie. Wraz z pojawieniem się macochy w domu, musi dzielić się uczuciami ojca i pogrąża się w melancholii niczym więdnący kwiat. Zbliżając się do wieku matrymonialnego, desperacko chwyta się fałszywej miłości, którą obdarza ją Behlül. Zaczyna widzieć w nim anioła wybawiciela. Jednak z powodu choroby (omdlenia) i odkrywania sekretów domu dowiaduje się, że całe jej życie zbudowane jest na kłamstwie, stając się jedną z tragicznych ofiar powieści.
Straciła matkę w młodym wieku. Była wychowywana z najwyższą troską przez ojca, Adnana Beya, oraz całą służbę w rezydencji. Nigdy nie zapomniała o braku matki i każdą nową osobę postrzegała jako zniewagę i zamach na pamięć o niej.
Ma blade, żółtawe włosy i niebieskawe oczy, które wyglądają na ciągle smutne i zmęczone. Cechuje ją dziecięca szczupłość i kruchość. Jej ubrania składają się z prostych, białych, lekkich tiuli, przez co Behlül nazywa ją „dziewczynką z japońskich wachlarzy”.
Bihter
Podstępna rywalka, która zawładnęła jej domem i życiem.
Behlül
Jej pierwsza miłość i najbardziej gorzkie rozczarowanie.
Adnan Bey
Ojciec, którego kocha ponad wszystko, a którego odebrała jej Bihter.
Madmazel de Courton
Jedyne schronienie, w którym odnajduje prawdziwe matczyne ciepło.