Jedyna córka Tevfika i Emine. Wychowana pod surową presją religijną matki i dziadka (imama), w bardzo młodym wieku została hafizką. Potajemnie odziedziczyła artystyczną duszę i radość życia po swoim ojcu, Tevfiku. Osiąga szczyty swoich możliwości artystycznych, pobierając lekcje muzyki od mistrzów takich jak Vehbi Dede i Peregrini. Żyje w dwóch różnych światach: między rezydencją Selima Paszy a ulicą Sinekli Bakkal. Jej głęboka miłość do wygnanego ojca i przywiązanie do wartości stanowią fundament jej charakteru. Poślubiając Peregriniego, zachodniego pianistę, personalizuje w swoim życiu syntezę kultur Wschodu i Zachodu.
Urodziła się w środku burzliwego konfliktu małżeńskiego swoich rodziców. Po tym, jak jej ojciec Tevfik został zesłany na wygnanie, spędziła pozbawione miłości dzieciństwo, wypełnione strachem przed piekłem w domu dziadka-imama i matki. Nawet zabawa lalkami była uważana za grzech i karana. Jako młoda dziewczyna utrzymywała dom z pieniędzy, które zarabiała. Kiedy ojciec wrócił, wybrała jego, zapewniając sobie w ten sposób wolność.
Wysoka, smukła, urzekająca młoda kobieta o kasztanowych oczach, w których widać błyski złota i zieleni. Najczęściej nosi „czarny yeldirme” (płaszcz wierzchni) i muślinową chustę na głowie, jak kobiety z biednej klasy rzemieślniczej. Nie używa makijażu ani biżuterii. Ma gładką, lekko śniadą cerę.
Tevfik
Ojciec, którego kocha nad życie, któremu wybacza każdy błąd i dla którego gotowa jest na wszelkie poświęcenia.
Vehbi Dede
Duchowy ojciec, mentor szlifujący jej talent muzyczny i wnoszący do jej serca boski spokój.
Selim Paşa
Autorytet, którego darzy uczuciem, lecz widząc bezwzględne oblicze państwa, żywi do niego sprzeczne emocje, rozdarte między nienawiścią a współczuciem.
Peregrini (Osman)
Wieczna bratnia dusza, mąż, w którego muzyce odnalazła głębię i z którym w małżeństwie przezwyciężyła konflikt Wschodu z Zachodem.
Hacı İlhami Efendi
Dziadek; postać religijnego autorytetu, którą z czasem całkowicie odrzuciła z powodu jego okrucieństwa i odebrania jej dzieciństwa.