Córka Naima Efendiego i Nefise Hanım, żona Serveta Beya. Całkowicie przygnieciona między „starym” światem konaku a „nowym”, narzuconym przez męża, jest kobietą bez charakteru, naiwną i bierną. Ze swoją dużą posturą i leniwą naturą nie potrafi interweniować w nic, co się dzieje. Jedynie wylewa łzy i narzeka, ale zawsze ulega żądaniom autorytarnego męża i marudnych dzieci. Nie jest w stanie zapobiec rozpadowi rodziny i upadkowi swojego ojca.
Wychowana w domu Naima Efendiego w duchu kultury osmańskiej, po ślubie z Servetem Beyem została całkowicie zdominowana przez męża. Choć po śmierci matki oczekiwano, że zajmie się domem, przyglądała się, jak mąż urządza rezydencję w sposób obcy tradycji, a jej dzieci stają się niemoralne i wymykają spod kontroli, jakby oglądała film.
Kobieta o masywnej budowie ciała, z pulchnymi nogami i ramionami, która stopniowo przybiera na wadze, stając się bezwładną i bez wyrazu. Zazwyczaj sprawia wrażenie nieruchomej i znużonej.
Seniha
Nie ma nad córką żadnego autorytetu macierzyńskiego; Seniha kompletnie nie liczy się z jej obecnością.
Servet Bey
Nie śmie przeciwstawić się jego despotycznym i aroganckim wybrykom; jest stłamszoną żoną.
Naim Efendi
Kocha ojca, lecz wyprowadzając się z mężem do mieszkania w Şişli i zostawiając go samego, porzuca go na pastwę losu.