Budzący strach Zaptiye Nazırı (Minister Policji) epoki Abdülhamida II. Jest związany absolutną lojalnością wobec państwa i sułtana. Jako protektor opresyjnego reżimu torturował i zsyłał na wygnanie wielu ludzi (w tym Tevfika). Jednak za jego dzikim i przerażającym obliczem politycznym kryje się w zaciszu własnej rezydencji człowiek kulturalny, sprawiedliwy i elegancki. Gdy dowiaduje się, że jego jedyny syn Hilmi jest Młodoturkiem (konstytucjonalistą-buntownikiem), staje się surowym mężem stanu, który nie waha się zadenuncjować nawet własnego syna.
Niegdyś mąż stanu, który w pełni przyswoił sobie dawną kulturę osmańską i posiadał smak oraz elegancję, został sprowadzony do roli maszyny do „karania i zsyłania” pośród niepokojów sułtana i korupcji systemu. Stał się wrogiem własnego syna Hilmiego, postrzegając go jako zagrożenie dla swojego państwa.
Postawny, onieśmielający i wysoki. Ma opadające czarne wąsy, lekko siwiejącą brodę i niebiesko-orzechowe oczy. Majestatyczny mężczyzna przyrównywany do „orła” z powodu nosa lub „buldoga”, gdy jest w służbie.
Hilmi
Rodzony syn, z którym zerwał więzi, postrzegając go jako wroga państwa; źródło bolesnego rozczarowania.
Rabia
Dziewczyna, w której odnalazł wierność i zamiłowanie do rodzimej sztuki, jakich zabrakło u jego syna Hilmiego; kocha ją i otacza opieką niczym przybraną córkę.
Tevfik
Zwykły kramarz, którym gardzi i w którym widzi zagrożenie dla reżimu, rozdarty między poczuciem obowiązku a litością przez wzgląd na jego córkę Rabię.
Sabiha Hanım
Wierna żona, z którą nie dzieli się tajemnicami państwowymi, lecz przy której odnajduje spokój w domowym zaciszu.
İkinci Mabeyinci
Rywal w hierarchii pałacowej, z którym jednak łączy go wspólny poziom kulturowy; odpowiednik rangą, wobec którego bywa raz przełożonym, raz podwładnym w walce o względy padyszacha.