Siostra Naima Efendiego; autorytarna, wygadana stambulska dama z silnymi więzami z tradycją i zdrowym rozsądkiem. Nieustannie krytykuje słabość swojego brata i otwarcie potępia od samego początku korupcję w konaku oraz zapatrzonych w Zachód wnuków i zięcia. Nie waha się rzucać prawdy prosto w twarz Naimowi Efendiemu i ostatecznie próbuje ratować brata przed katastrofalnym końcem dotykającym rodzinę, biorąc go pod swoje skrzydła (do własnego domu).
Jest młodsza od Naima Efendiego, ale odkąd była młodą dziewczyną, pozostawała niezłomnym, dominującym członkiem rodziny. Od czasów swojego męża, Afifa Paszy, jest silną strażniczką rezydencji i dawnych zasad dyscypliny. Od lat dostrzega, że łagodność Naima Efendiego prowadzi rodzinę ku przepaści.
Ma dostojną, majestatyczną i władczą postawę. Jest starszą damą z przeszłości, skromną, lecz elegancką w swoim stroju.
Seniha
Pała do niej nienawiścią i widzi w niej źródło wszelkich nieszczęść.
Naim Efendi
Mimo że kocha go nad życie i mu współczuje, przez całe życie musiała nim kierować i złościła się na jego naiwność.
Hakkı Celis
Jej rodzony wnuk; miewa mu za złe jego melancholię i brak ikry.