Syn Tevfika Efendiego, zarządcy gazety; wykorzystuje wpływy ojca, by poślubić İkbal, i niczym koszmar wdziera się w życie Ahmeta Cemila. Choć początkowo kreuje się na zamożnego człowieka, który potrafi wszystko załatwić, z czasem ukazuje swoje prawdziwe, prostackie, apodyktyczne i gnębiące żonę oblicze. Planując przejęcie drukarni, pragnie podporządkować sobie Ahmeta Cemila; jest czystym ucieleśnieniem despotycznego posiadacza, który nigdy nie zrozumie sztuki ani świata uczuć.
Jest synem Tevfika Efendiego, chorego i kaszlącego starca. Wykorzystując odziedziczoną wiedzę o sektorze prasowym dla własnego zysku, zdołał szybko awansować, traktując nawet swoje małżeństwo w kategoriach „korporacyjnych” i biznesowych.
Ma ostre, surowe rysy twarzy; można go uznać za postawnego, ma niezgrabną postawę, oczy skupione na sprawach materialnych, a choć jego krawat i ogólny wygląd są przyzwoite, brakuje mu ogłady. Kiedy pije rakı, jego twarz nabiera wyrazu braku powagi.
İkbal
Zaszczuta żona, od której oczekuje niewolniczego posłuszeństwa.
Ahmet Cemil
Szwagier, którego artystyczne ego chce złamać, by zamienić go w posłusznego chłopca na posyłki w drukarni.
Tevfik Efendi
Schorowany ojciec, na którego majątku położył rękę.