Halide Edib Adıvar 1884'te İstanbul'da doğdu. Babası Mehmed Edib Bey, Sultan II. Abdülhamid'in sarayında kâtiplik yapıyordu; annesi Bedrifem Hanım'ı veremden çok küçükken kaybetti. Çocukluğu Beşiktaş'ta, büyükannesinin evinde geçti; yıllar sonra anılarına o evin adını, Mor Salkımlı Ev'i verecekti. Özel hocalardan dil, edebiyat ve musiki dersleri aldı, 1901'de Üsküdar Amerikan Kız Koleji'ni bitirdi. Aynı yıl matematikçi Salih Zeki ile evlendi; bu evlilik boşanmayla sonuçlandı. İkinci Meşrutiyet'in ardından Tanin'de yazmaya başladı; kadınların eğitimi ve hakları üzerine yazıları sert tepkiler çekti, 31 Mart Olayı sırasında bir süre Mısır'a gitmek zorunda kaldı. Dönüşünde öğretmenlik ve okul müfettişliği yaptı, Teâlî-i Nisvân Cemiyeti'ni kurdu. Seviye Talip ve Handan'da kadın kahramanların iç dünyasını öne çıkardı. 1919'da İzmir'in işgali üzerine Sultanahmet Mitingi'nde yaptığı konuşma adını bütün ülkeye duyurdu. Ertesi yıl Anadolu'ya geçti; Batı Cephesi karargâhında görev aldı, kendisine onbaşı rütbesi verildi. Bu yılların izini Ateşten Gömlek ve Vurun Kahpeye taşır. 1926'da eşi Adnan Adıvar'la birlikte ülkeden ayrıldı, on dört yıl İngiltere ve Fransa'da yaşadı; Sinekli Bakkal'ı önce İngilizce yazdı, Türkçesini 1936'da yayımladı. 1939'da yurda döndü, İstanbul Üniversitesi'nde İngiliz Filolojisi kürsüsünü kurdu; 1950-1954 arasında İzmir milletvekilliği yaptı. Millî Mücadele yıllarının tanıklığını Türk'ün Ateşle İmtihanı'nda topladı. Romanlarında ruh çözümlemesini toplumsal gözlemle birleştirdi, Türk romanına siyasetin içinde duran kadın kahramanlar kazandırdı. 9 Ocak 1964'te İstanbul'da öldü.
Early 20th century, Turkey, professional attire typical of a Westernized intellectual, dignified expression, mid-adulthood.