Karakterler

Claude Frollo

Notre-Dame'ın soylu bir aileden gelen kıdemli başdiyakozudur. Gençliğini tamamen din eğitimine ve bilimsel araştırmalara adamıştır. Veba salgınında ebeveynlerini kaybedince, bakımını üstlendiği kardeşi Jehan'a bir baba sevgisiyle bağlanır. Daha sonra, terk edilmiş çirkin bebek Quasimodo'yu acıyarak sahiplenip katedralde büyütür. Yıllarca kendini kadınlardan, dünyevi zevklerden ve zayıflıklardan uzak tutarak simya ve felsefe üzerinde uçsuz bucaksız araştırmalar yapar. Ancak, Çingene kızı Esmeralda'yı katedralin önündeki meydanda dans ederken görmesiyle, tüm inançları sarsılır. Genç kıza duyduğu dizginlenemez tutku, ruhunu karanlık bir çukura çeker. Bu imkansız aşk ve kıskançlık, onun içindeki en korkunç, yıkıcı ve bencil hisleri serbest bırakır. Kendine ve etrafındakilere acı çektirmesine rağmen, bu kara sevdadan vazgeçemez.

Esmeralda

Esmeralda, asıl adı Agnes olan, çingeneler tarafından kaçırılıp Paris sokaklarında dans ederek hayatını kazanan on altı yaşında, güzeller güzeli bir kızdır. Sürekli yanında gezdirdiği akıllı keçisi Djali ile beraber yaşar. Güzelliği her yerde hayranlık (ve kıskançlık) uyandırır. Başı bir gece Quasimodo ve Frollo tarafından belaya sokulduğunda onu kurtaran Yüzbaşı Phoebus'e hayatının aşkı gibi bağlanır. Yaptığı basit sihirbazlık gösterileri, Phoebus'e duyduğu aşk ile birleşince bağnaz toplumun dikkatini çeker. Başdiyakoz Frollo'nun sahip olma hırsına yenik düşmemesi, onun asılsız yere büyücülük ve adam öldürmeyle suçlanmasına, işkenceye uğramasına ve sonunda darağacına gönderilmesine neden olur.

Jehan Frollo (Jehan du Moulin)

Başdiyakoz Claude Frollo'nun şımarık, eğlence ve sefahat düşkünü küçük kardeşidir. Claude onun iyi bir bilim adamı ve rahip olmasını arzu etmişken o içki, fahişeler, kumar ve sokak serseriliklerini seçmiştir. Sürekli ağabeyinden para koparır ve serserilerle takılır. Sonunda tamamen öğrenci hayatını bırakıp yeraltı dünyasına, Mucizeler Sarayına serseri olarak girer. Notre-Dame yağmasında, kuleye çıkanların başında olup Quasimodo ile girdiği dövüşte trajik (ama hakedilmiş) bir şekilde ölür.

Paquette la Chantefleurie (Gudule Hemşire)

Gençliği, güzelliği ve hayat dolu neşesi, gayrimeşru çocuğu Agnes'in bebekken çingeneler tarafından çalınmasıyla bitmiştir. Hayatını karartan bu travma sonucunda Paris'e gelmiş, Place de Grève'deki Fareler Çukuru (Trou-aux-Rats) denen yarı mezar hücreye kapanmıştır. Tam 15 yıl boyunca kızının ona kalan tek eşyası olan pembe patiğine bakarak yas tutar, Meryem Ana'ya ağlar. Çingenelere hissettiği nefretin, kendi kızı olduğunu bilmediği Esmeralda'ya yansıması romanın en büyük ironisidir. Darağacına gidecek olan kızın kendi çocuğu olduğunu ancak son anlarda boynundaki diğer eş patikten anlar; çocuğunu cellatlara vermemek uğruna aslan gibi savaşır ve yığılarak orada ölür.

Phoebus de Châteaupers

Kralın mızraklı okçu birliğinin (süvarilerinin) yakışıklı ve çapkın yüzbaşısı. Şahane üniformaları, soylu duruşu ve kavgacı tabiatı ile tam bir askerdir. Aristokrat kuzeni Fleur-de-Lys ile nişanlı olmasına rağmen; gözü sürekli olarak taverna kızlarında, fahişelerde ve yeni maceralardadır. Esmeralda'yı bir gece saldırganların elinden kurtarmış ve bir randevu ayarlamıştır. Esmeralda ona delicesine bir aşkla bağlıdır, fakat Phoebus ona bir arzu nesnesi olmaktan fazla bir değer vermez. Frollo tarafından bıçaklanıp ölümden döndükten sonra meselelerin içinden hızla sıyrılıp, hiçbir şey olmamış gibi Fleur-de-Lys ile evlenerek hayatına devam eder.

Pierre Gringoire

Parisli beş parasız bir şair, filozof, oyun yazarıdır. Krallık onuruna yazdığı 'Ahlaki Temsil' mahvolduğunda umutsuz ve aç bir şekilde Paris sokaklarına düşer. Mucizeler Sarayı'na girdiğinde tam idam edilmek üzereyken Esmeralda'nın kendisine acımasıyla asılmaktan kurtulur, ancak aralarında asla gerçek bir karı-kocadan çok kardeş ilişkisi olur. Zeki ancak pragmatik ve bencil olmaya oldukça yatkın biridir, ölüm tehlikesinden uzak durmayı her şeyin üzerinde tutar. Daha sonra simyaya ve mimariye merak salarsa da edebiyatı hiçbir zaman tam bırakamaz.

Quasimodo

Notre-Dame de Paris Katedrali'nin devasa ve çirkin çancısı. Bebekken terk edilen ve Claude Frollo tarafından sahiplenilip büyütülen Quasimodo, insan toplumunun tamamen dışında kalmıştır. Katedralin çanları ve taştan heykelleri onun tek ailesidir; çan seslerinden sağır olmuştur. İçindeki saklı saflık, Esmeralda'nın ona getirdiği bir yudum su ile filizlenir. Hayatında ilk kez hissettiği minnettarlık, tutkulu ve beklentisiz bir aşka dönüşür. Esmeralda'yı darağacından kurtarıp kiliseye sığındırarak ona koruyuculuk eder, fakat kaderin onu korumasını engellemesine boyun eğer.