Karakterler

Claude Frollo

Starszy archidiakon katedry Notre-Dame, wywodzący się ze szlacheckiej rodziny. Swoją młodość poświęcił całkowicie edukacji religijnej i badaniom naukowym. Po stracie rodziców, zmarłych podczas zarazy, przygarnął swojego brata Jehana, którym opiekował się z ojcowską miłością. Później zlitował się nad porzuconym, oszpeconym niemowlęciem – Quasimodo – i wychował go w katedrze. Przez lata stronił od kobiet, światowych przyjemności i słabości, prowadząc szeroko zakrojone badania nad alchemią i filozofią. Jednak na widok tańczącej na placu przed katedrą cyganki Esmeraldy, wszystkie jego przekonania zostają zachwiane. Niepohamowana namiętność, którą czuje do młodej dziewczyny, wciąga jego duszę w mroczną otchłań. Ta niemożliwa miłość i zazdrość wyzwalają w nim najbardziej straszne, destrukcyjne i egoistyczne uczucia. Mimo że zadaje ból sobie i swojemu otoczeniu, nie potrafi porzucić tej mrocznej pasji.

Esmeralda

Esmeralda, której prawdziwe imię to Agnieszka, to piękna szesnastoletnia dziewczyna, która została porwana przez Cyganów i zarabia na życie tańcem na ulicach Paryża. Mieszka ze swoją sprytną kozą, Djali, którą ma zawsze przy sobie. Jej uroda budzi podziw (i zazdrość), gdziekolwiek się pojawi. Kiedy pewnej nocy wpada w kłopoty przez Quasimodo i Frollo, staje się oddana kapitanowi Phoebusowi, który ją ratuje, jakby był miłością jej życia. Jej proste magiczne sztuczki w połączeniu z miłością do Phoebusa przyciągają uwagę bigoteryjnego społeczeństwa. Jej odmowa ulegnięcia pożądaniu archidiakona Frollo prowadzi do fałszywego oskarżenia o czary i morderstwo, tortur i ostatecznie wysłania na szubienicę.

Jehan Frollo (Jehan du Moulin)

To rozpuszczony młodszy brat archidiakona Claude'a Frollo, uzależniony od zabawy i rozpusty. Choć Claude pragnął, by był dobrym uczonym i księdzem, on wybrał alkohol, prostytutki, hazard i chuligaństwo. Nieustannie żąda pieniędzy od brata i zadaje się z rzezimieszkami. W końcu całkowicie porzuca życie studenckie, by jako włóczęga dołączyć do półświatka i Dworu Cudów. Podczas szturmu na Notre-Dame znajduje się na czele tych, którzy wspinają się na wieżę, i ginie w tragiczny (lecz zasłużony) sposób w walce z Quasimodo.

Paquette la Chantefleurie (Siostra Gudula)

Jej młodość, piękno i radość życia skończyły się, gdy jej nieślubne dziecko, Agnieszka, zostało skradzione przez Cyganów, gdy była jeszcze niemowlęciem. W wyniku tej traumy, która przyćmiła jej życie, przyjechała do Paryża i zamknęła się w częściowo zakopanej celi na Placu de Grève, znanej jako Trou-aux-Rats. Przez 15 lat opłakuje swoje dziecko, wpatrując się w różowy bucik – jedyną pamiątkę, która pozostała po córce – i wołając do Najświętszej Marii Panny. Największą ironią powieści jest to, że nienawiść, którą żywi do Cyganów, rzutuje na Esmeraldę, nie wiedząc, że to jej własna córka. Dopiero w ostatnich chwilach rozpoznaje w dziewczynie idącej na szubienicę swoje dziecko dzięki pasującemu bucikowi zawieszonemu na szyi; walczy jak lwica, by ocalić swoje dziecko przed katami, po czym pada i umiera na miejscu.

Phoebus de Châteaupers

Przystojny i rozwiązły kapitan królewskich łuczników konnych. Jest żołnierzem z krwi i kości, co widać po jego wspaniałych mundurach, szlachetnej postawie i bojowym usposobieniu. Choć zaręczony ze swoją arystokratyczną kuzynką Fleur-de-Lys, wciąż ogląda się za dziewczętami z tawern, prostytutkami i szuka nowych przygód. Pewnej nocy uratował Esmeraldę przed napastnikami i umówił się z nią na schadzkę. Esmeralda pała do niego szaleńczą miłością, lecz dla Phoebusa jest ona jedynie obiektem pożądania. Po tym, jak został ugodzony nożem przez Frollo i powrócił z granicy śmierci, szybko wycofuje się z zaistniałej sytuacji i wiedzie dalej życie, żeniąc się z Fleur-de-Lys, jak gdyby nigdy nic się nie stało.

Pierre Gringoire

Pozbawiony środków do życia paryski poeta, filozof i dramaturg. Kiedy jego „moralitet” napisany na cześć królestwa zostaje wyśmiany, trafia na ulice Paryża, zdesperowany i głodny. Gdy dostaje się na Dwór Cudów i ma zostać stracony, przed powieszeniem ratuje go litość Esmeraldy; ich relacja przypomina jednak bardziej więź rodzeństwa niż prawdziwe małżeństwo. Jest inteligentny, ale dość skłonny do pragmatyzmu i egoizmu; ponad wszystko ceni unikanie zagrożenia śmiercią. Choć później interesuje się alchemią i architekturą, nigdy całkowicie nie porzuca literatury.

Quasimodo

Olbrzymi i oszpecony dzwonnik katedry Notre-Dame w Paryżu. Porzucony jako niemowlę, zaadoptowany i wychowany przez Claude'a Frollo, Quasimodo pozostał całkowicie poza społeczeństwem ludzkim. Dzwony katedry i kamienne posągi są jego jedyną rodziną; ogłuchł od dźwięku dzwonów. Ukryta w nim czystość kiełkuje wraz z łykiem wody, którą podaje mu Esmeralda. Wdzięczność, którą czuje po raz pierwszy w życiu, zmienia się w namiętną i bezinteresowną miłość. Działa jako jej obrońca, ratując Esmeraldę z szubienicy i ukrywając ją w kościele, ale ostatecznie poddaje się losowi, który uniemożliwia mu jej uratowanie.