Karakterler

Cosette (Euphrasie)

Gayrimeşru doğmuş yetim bir kız. Zavallı Fantine, onu çalışmak ve para kazanabilmek umuduyla açgözlü hancı ailesi Thenardierlere teslim eder. Ancak bu sahte aile Cosette'e masallardaki sindirella gibi eziyet eder, hizmetçi yapar ve bütün o fahiş taksitlere rağmen kızı bir paçavra içinde aç ve üşür bırakır. Cosette'in zihni çocukluğunu yaşayamamaktan dolayı donmuş, korkudan titreyen, ürkek ve zavallı bir varlığa bürünmüştür. Jean Valjean'ın kasabaya gelip onun ormanda ağır suları çekmesine yardım edip mucizevi bir bebek hediye etmesiyle Cosette'in kaderi değişmeye yelken açar.

Fantine

Masumiyetin ve trajedinin en saf simgelerinden biridir. Paris'te on beş yaşlarında bir terzilik işine girip güzelliği ile Tholomyes'e âşık olması hayatının en büyük yanlışı olur. Karnında bir bebekle sahte âşığı tarafından terk edilince memleketine geri dönmek zorunda kalır. Çocuğunu (Cosette) han işleten sinsi Thenardier ailesine emanet eder. Lakin borç kıskacı ve ahlaki ikiyüzlülük yüzünden memleketinde işten kovulur; zamanla kızının uydurma ilaç masrafları için saçlarını ve dişlerini berberlere, ardından en son eti ile iskeleti satarcasına fahişeliğe düşer. Bedenini yiyip bitiren veremden ölüme yürüdüğü sırada iyi kalpli valinin ona uzattığı el ile biraz umutlansa da, ölüm döşeğinde kızına kavuşamadan can verir.

Jean Valjean (Mösyö Madeleine)

Eskiden ablasının yedi çocuğunu doyurmak için bir somun ekmek çalan ve cezaevinde 19 yıl yatan yoksul bir köylüdür. Hapishanedeki eziyetler onu insanlığa düşman etmiş, vahşi ve taş kalpli bir hayale çevirmiştir. Ancak tesadüf eseri sığındığı iyi kalpli Piskopos Myriel'in ona gümüşlerini vererek, 'Ben senin ruhunu Tanrı'ya adıyorum' şeklindeki affı, onun ruhunda şimşekler çakar. Adını ve kimliğini değiştirerek Montreuil-sur-Mer'de zengin ve faziletli bir belediye başkanı olan Mösyö Madeleine olur. Yıllarca sırrını saklayarak adalet, eğitim ve yardım işleri yapar. Ancak kaderin bir oyunu olarak kendi yüzünden Arras'ta masum bir adam hapis yatacakken, içsel bir hesaplaşma yaşayarak mahkemede itirafta bulunur ve yeniden forsalık prangalarına teslim olur.

Madam Thenardier

Montfermeil'deki Waterloo Çavuşu Hanı'nın ortak sahibidir. Yalnızca ucuz aşk ve şövalye romanları okuyan, lakin devasa cüssesi, erkeksiligi ve kızıl kafası ile daha çok korkunç bir askeri andıran, kaba ruhlu hancı karısıdır. Ebediyen Cosette'i hedef alarak var gücüyle fiziksel ve duygusal eziyet eden bu nefret dolu figür, kızlarına ise şımarık prensesler gibi davranır. Kocasına ise saf, gizli bir korku ve itaat içinde bağlıdır.

Mösyö Javert

Bir hapishanede bir falcı ile bir kürek mahkûmunun oğlu olarak dünyaya gelmiş, hayata en alt basamaktan korkunç bir intikam alırcasına mutlak otoritenin koruyucusu olarak başlamıştır. Asla yalan söylemez, zerre kadar empati ve merhamet bilmez. Gözünde insanlar yalnızca itaati temsil eden yöneticiler ve ezilmesi gereken suçlular olarak ikiye ayrılır. Madeleine ismindeki valinin aslında yıllardır aradığı kürek kaçkını Jean Valjean olduğunu fark edene kadar onu gizlice gözetler ve şüphelerini bir avcı edasıyla besler. Kendisi ve yasalar için insan ruhunun tövbe etmesinin hiçbir geçerliliği yoktur.

Piskopos Myriel (Mösyö Charles François Bienvenu Myriel)

Digne şehrinin Piskoposu olan bu ulu ve bilge şahsiyet, romanın felsefi erdem omurgasıdır. Gençliğindeki lüks ve asil Fransız geleneğinden uzaklaşarak kendini tümüyle fakirlere, yetimlere ve hastalara adamıştır. Aldığı yüksek miktardaki maaşın neredeyse tamamını yoksullar ve hapishanedekiler için sosyal yardımlara harcar, evinin kapılarını asla kilitlemez. Toplumda hiç kimsenin evine almaya cesaret edemediği lanetli Jean Valjean'ı masasına oturtarak ağırlar. Gümüşlerini çalmasına rağmen onu adalete teslim etmek yerine 'Onların geri kalanını almayı unuttun' diyerek Valjean'ın ruhsal olarak dirilişine şans tanıyan mucizevi ve kutsal kişidir.