Karakterler

Antinoos

Nieoficjalny przywódca i najbardziej arogancki spośród zalotników zajmujących pałac Penelopy. Syn Eupeitesa. Nie szanuje praw gościnności ani nie boi się bogów. To on przygotował zasadzkę, by zabić Telemacha. Odmawia chleba Odyseuszowi, który przybywa do pałacu w przebraniu żebraka, a zamiast tego rzuca w niego stołkiem. Ze względu na swoją arogancję i brutalność ginie jako pierwszy z zalotników, trafiony strzałą Odyseusza w gardło.

Atena

Jasnooka bogini jest córką Zeusa. To bogini mądrości, strategii i sztuki wojennej. Jest największą opiekunką Odyseusza, ponieważ jego ostry intelekt i przebiegłość są jej bliskie. Przez cały epos kieruje biegiem wydarzeń, wcielając się w śmiertelników takich jak Mentes, Mentor czy Telemach, aby udzielać im rad i dodawać odwagi. Odgrywa wiodącą rolę w pokonaniu zalotników na Itace i przywróceniu pokoju na wyspie.

Eumajos

Wierny świniopas Odyseusza. Choć w rzeczywistości był synem króla wyspy, jako dziecko został porwany, sprzedany w niewolę i kupiony przez Laertesa. Mimo wychowania w pałacu, spędził lata doglądając trzody swojego pana w górach. Kiedy Odyseusz wraca po dwudziestu latach, gości go w swojej chacie, mimo że bierze go za żebraka. Staje u boku swojego pana w walce z zalotnikami.

Kirke

Bogini i czarodziejka o pięknych warkoczach, córka boga słońca Heliosa, żyjąca na wyspie Ajai. Słynie z tego, że za pomocą magicznego napoju zamienia przybyszów, którzy dotrą na jej wyspę, w świnie. Zamienia także towarzyszy Odyseusza w świnie, lecz zakochuje się w nim, gdy Odyseusz pozostaje odporny na jej magię dzięki ziółku „moly” otrzymanemu od Hermesa. Gości Odyseusza i jego ludzi na wyspie przez rok, a następnie wskazuje im drogę, mówiąc, że muszą zejść do podziemi (Hadesu).

Odyseusz

Prawowity król Itaki, syn Laertesa i Antiklei, mąż Penelopy. Wyróżniał się jako najprzebieglejszy wódz Achajów podczas wojny trojańskiej, a jego powrót do domu po dziesięcioletniej wojnie zajął kolejne dziesięć lat z powodu gniewu boga Posejdona. Zmagając się na morzu z olbrzymami, czarodziejkami i morskimi potworami, stracił wszystkich swoich towarzyszy. Po dwudziestu latach przybywa na Itakę w przebraniu nędznego żebraka. Jego celem nie jest jedynie przetrwanie, lecz zniszczenie zuchwałych zalotników okupujących jego dom oraz odzyskanie rodziny i królestwa. Pokonuje wszelkie przeszkody dzięki inteligencji, cierpliwości i umiejętnościom oratorskim.

Penelopa

Królowa Itaki, córka Ikariosa i wierna żona Odyseusza. Czekała na niego przez 20 lat, odkąd wyruszył pod Troję. Myśląc, że Odyseusz nie żyje, aroganccy szlachcice z okolicznych królestw zajęli pałac, aby poślubić ją i przejąć tron. Ponieważ brakowało jej siły fizycznej, by otwarcie oprzeć się tym tyranom, opracowała przebiegłe strategie godne „metis” (inteligencji) jej męża. Przez trzy lata zwodziła zalotników, tkając w dzień całun dla Laertesa i prując go nocą. Nawet gdy Odyseusz wraca, nie porzuca ostrożności; jest kobietą na tyle bystrą, by wystawić męża na próbę, używając sekretu o ich łożu.

Telemach

Jest synem Odyseusza i Penelopy. Był jeszcze niemowlęciem, gdy jego ojciec wyruszył na wojnę. Przez dwadzieścia lat dorastał bez ojca, w cieniu tyranów okupujących jego pałac. Początkowo bezradny i bierny młodzieniec, pod wpływem Ateny zaczyna działać. Udaje się do Pylos i Sparty, aby zdobyć informacje o ojcu. Po powrocie jednoczy się z nim i dzielnie wspiera go w zgładzeniu zalotników. Przez cały epos przemienia się z naiwnego dziecka w przywódcę.