Karakterler

Charles Bovary

Charles Bovary to człowiek bez ambicji, mało inteligentny i płytki, który pracuje jako oficer medyczny/lekarz w wiejskich miasteczkach. Przez lata żył pod opieką dominującej matki i pierwszej żony. Zakochuje się w Emmie od pierwszego wejrzenia i wielbi ją. Piękno i elegancja Emmy zapewniły mu wszystko, czego mógł chcieć w życiu. Zadowolony ze swojej płytkości i usatysfakcjonowany swoją sytuacją, Charles jest tragicznie nieświadomy wewnętrznych burz Emmy, jej depresji, a ostatecznie romansów i długów, w które wpada.

Emma Bovary

Emma jest córką rolnika, która buduje ogromne iluzje na temat życia pod wpływem romansów rycerskich, wierszy lirycznych i melancholijnych historii miłosnych czytanych potajemnie podczas edukacji w klasztorze. Poślubia Charlesa Bovary'ego z marzeniem o ucieczce z wiejskiego życia i zaznaniu namiętności. Kiedy jednak w małżeństwie nie znajduje szlachetności i romansu, na które liczyła, popada w głęboką nudę i kryzysy histeryczne. Aby uciec od monotonnego życia w Yonville, najpierw nawiązuje duchową więź z Léonem, a następnie wdaje się w fizyczny i intensywny romans z Rodolphe'em. Po porzuceniu przez Rodolphe'a przechodzi poważne załamanie. Coraz bardziej lgnąc do luksusowych dóbr konsumpcyjnych i kosztownych fantazji, Emma wpada w przebiegłą sieć lichwiarza pana Lheureux, doprowadzając gospodarstwo domowe do ruiny finansowej. Jest tragiczną postacią, która krok po kroku doprowadza się do samobójstwa, będąc uwięzioną między kłamstwami romantyzmu a bezwzględnością prawdziwego życia.

Gustave Flaubert

Gustave Flaubert urodził się 12 grudnia 1821 roku w Rouen. Jego ojciec, Achille-Cléophas Flaubert, był ordynatorem chirurgii w miejskim szpitalu Hôtel-Dieu, a rodzina mieszkała w służbowym mieszkaniu na jego terenie; choroba i śmierć były dla chłopca zwyczajną częścią dnia. Pisać zaczął jeszcze w szkolnej ławce. Z woli rodziny studiował prawo w Paryżu, ale atak nerwowy z 1844 roku, uznany przez ówczesnych lekarzy za padaczkę, przerwał naukę. Osiadł w Croisset pod Rouen i tam, przy biurku, spędził resztę życia. W 1849 roku przez cztery dni czytał przyjaciołom, Louisowi Bouilhetowi i Maxime'owi Du Campowi, „Kuszenie świętego Antoniego”; ich wyrok brzmiał: wrzucić rękopis do ognia i nigdy o nim nie wspominać. Wkrótce potem wyruszył z Du Campem w długą podróż po Egipcie i wschodnim Śródziemnomorzu. Gdy w 1856 roku „Pani Bovary” ukazywała się w odcinkach w Revue de Paris, prokuratura oskarżyła go o obrazę moralności publicznej; proces zaczął się w styczniu 1857 roku i skończył w lutym uniewinnieniem, a wydana w tym samym roku książka stała się bestsellerem. Kolejne utwory, „Salammbô” i „Szkoła uczuć”, przyjęto chłodno. W 1870 roku w jego domu w Croisset zakwaterowali się pruscy żołnierze, w 1872 stracił matkę, a w 1875 bankructwo w rodzinie siostrzenicy Caroline pochłonęło jego majątek. Zdania czytał na głos i przepisywał miesiącami, aż trafiał na właściwe słowo, le mot juste; cofając narratora i przepuszczając głos postaci przez trzecią osobę, dał nowoczesnej powieści jedno z jej podstawowych narzędzi. „Trzy opowieści” z 1877 roku odzyskały mu czytelników, a Zola i Maupassant uznawali go za mistrza. Zmarł 8 maja 1880 roku w Croisset na wylew krwi do mózgu, zostawiając nieukończonych „Bouvarda i Pécucheta”.

Léon Dupuis

Aplikant adwokacki w Yonville, Léon to młody człowiek, który, podobnie jak Emma, łaknie literatury, gry na fortepianie, krajobrazów i ekscytacji Paryża. Kiedy się spotykają, początkowo rozkwita między nimi czysta, platoniczna i milcząca miłość. Léon, z powodu swojej nieśmiałości, nie potrafi wyznać uczuć i ucieka do Paryża. Później w powieści, gdy spotykają się ponownie w Rouen, jest już bardziej doświadczony i zepsuty, i uwodzi Emmę bez wahania.

Pan Homais

Aptekarz z miasteczka Yonville, który udaje oświeconego, ale w rzeczywistości jest płytki, bigoteryjny, oportunistyczny i skrajnie gadatliwy. Ma opinię na każdy temat; czci gazety, prasę i naukę (jednocześnie wypróżniając je z sensu). Wykorzystuje wszystkich do własnych osobistych ambicji. Jest architektem wielu zewnętrznych wydarzeń – takich jak podjęcie przez Charlesa nieudanej operacji stopy końsko-szpotawej w imię nauki – które pogłębiają rozczarowanie Emmy mężem. Nieustannie schlebia Charlesowi, aby uniknąć kary za otrzymanie ostrzeżenia w związku z prowadzeniem apteki bez licencji.

Pan Lheureux

Bławaciarz z miasteczka Yonville i nieformalny lichwiarz. Lheureux sprytnie wyczuwa słabości ludzi (zwłaszcza pasję Emmy do przepychu i zakupów) i wciąga ich w długi za pomocą udawanej życzliwości. Początkowo wydaje się nie żądać zapłaty i narzuca towary; potem mocno wiąże swoją ofiarę wekslami, które każe podpisywać, i odsetkami od tych weksli. Jest głównym architektem finansowej drogi Emmy do samobójstwa.

Rodolphe Boulanger

Właściciel posiadłości La Huchette, ma 34 lata, jest kawalerem i zamożnym dziedzicem. Jest bardzo doświadczony w nawiązywaniu relacji z kobietami. Wyczuwa próżnię w małżeństwie Emmy i uważa uwodzenie jej za formę polowania. Początkowo ekscentryczność i piękno Emmy wydają mu się atrakcyjne; odgrywa dla niej rolę namiętnego kochanka. Jednak w obliczu dramatycznych żądań Emmy, planów ucieczki i coraz większej atencji, zdaje sobie sprawę, że jego wolność jest zagrożona, a ten romans jest zbyt „kłopotliwy”, więc porzuca Emmę bezdusznym listem.