Karakterler

Król Bohemii (Wilhelm Gottsreich Sigismond von Ormstein)

Wielki Książę Cassel-Felstein i król Bohemii. Arystokrata znany ze swojego imponującego i pokazowego stylu, obecnie w środku głębokiego kryzysu z powodu swojej przeszłej relacji z Irene Adler w Warszawie. Wkrótce ma wejść w konserwatywny związek małżeński z córką króla Skandynawii. Jeśli zdjęcie, które zrobił sobie ze swoją byłą kochanką, zostanie ujawnione, będzie to wielka katastrofa. Obawiając się intelektu i uporu Adler, przebrany osobiście spotyka się z Sherlockiem Holmesem i oferuje ogromną nagrodę za rozwiązanie problemu. Jest postacią dumną, ale w gruncie rzeczy egoistyczną; wprost broni barier społecznych, twierdząc, że kobieta ta nie dorównuje mu rangą.

Dr John H. Watson

Jest najbliższym przyjacielem Sherlocka Holmesa i kronikarzem jego przygód. Były lekarz wojskowy, służył w Afganistanie. Chociaż na pewien czas opuścił Baker Street z powodu małżeństwa, posiada lojalność, by w każdej chwili wrócić do dawnego życia detektywistycznego, gdy tylko Holmes będzie go potrzebował. Dzięki swojej wiedzy medycznej od czasu do czasu zapewnia Holmesowi wsparcie akademickie. Jego logika jest zdrowa, ale nie potrafi dokonywać niezwykłych skoków dedukcyjnych, którymi włada Holmes. To rozsądny, moralny i niezawodny angielski dżentelmen. Czytelnik dowiaduje się o wszystkich tych niesamowitych wydarzeniach dzięki jego nieco zdezorientowanej, lecz całkowicie obiektywnej i pełnej podziwu perspektywie. Jego obecność równoważy antyspołeczne cechy Holmesa, które często graniczą z socjopatią.

Dr Grimesby Roylott

Ostatni potomek szlacheckiej, lecz podupadłej rodziny ze starej posiadłości Stoke Moran w Surrey. Pracując jako lekarz w Indiach, pobił na śmierć swojego służącego i wrócił do Anglii w ponurym, zgorzkniałym stanie. Po śmierci żony zamieszkał ze swoimi pasierbicami w starym dworze. Knuje złowrogie plany, aby kontrolować skromny roczny spadek i uniemożliwić pasierbicom małżeństwo, przejmując w ten sposób wszystkie pieniądze. Dzięki swojej przerażającej sile i nieokiełznanemu temperamentowi zastraszył wszystkich w okolicy. Pozwala Cyganom obozować na swojej posiadłości i hoduje geparda oraz pawiana, których sprowadził z Indii. Używa bardzo jadowitego indyjskiego węża (tzw. „nakrapianej bandy”) jako broni, która nie pozostawia żadnych śladów fizycznych, marnotrawiąc swój intelekt na mordercze cele, stając się, jak opisuje go Holmes, genialnym i wykształconym przestępcą.

Irene Adler

To „Ta Kobieta”, która przyprawiła o ból głowy króla Bohemii i zajmuje niezapomniane miejsce w legendarnej karierze Sherlocka Holmesa. Urodzona w New Jersey, była śpiewaczka operowa (kontralt) i poszukiwaczka przygód. Podczas występów w Warszawie przeżyła namiętny, lecz przelotny romans z królem Bohemii. Gdy usłyszała, że król ma poślubić inną arystokratkę, zatrzymała zdjęcie, które kiedyś razem zrobili, by zemścić się na nim lub zapewnić sobie bezpieczeństwo. Jest niezwykle inteligentna i zdeterminowana, potrafi przejrzeć wszelkie gierki detektywa. Nawet śledziła Sherlocka Holmesa pod Baker Street w męskim przebraniu i bezczelnie życzyła mu dobrego wieczoru. Opuszcza kraj, wychodząc za mąż za prawnika Godfreya Nortona, ale pozostawia po sobie genialne zwycięstwo, które wprawia Holmesa w stan zdumienia i szacunku.

Jabez Wilson

Zwyczajny angielski kupiec, który przychodzi do Holmesa jako klient w sprawie „Stowarzyszenia Rudowłosych”. Prowadzi mały i niezbyt dochodowy lombard przy Coburg Square. Ma jaskraworude włosy, był masonem i pracował jako stolarz okrętowy. To prosty, naiwny człowiek, niezbyt inteligentny ani przebiegły. Zagadka zaczyna się, gdy przyjmuje Vincenta Spauldinga (w rzeczywistości złodzieja Johna Claya) do pracy w swoim sklepie za połowę pensji. Zapisuje się do dziwnego „Stowarzyszenia Rudowłosych”, co sugeruje mu Spaulding, i zostaje przyjęty tylko ze względu na kolor włosów. Przez osiem tygodni siedzi zamknięty w biurze, przepisując Encyklopedię Britannica za wysoką pensję, ale gdy biuro nagle znika, szuka pomocy u Holmesa. Dopiero dzięki rozwiązaniu zagadki przez Holmesa orientuje się, że wydarzenie to było w rzeczywistości próbą wielkiego napadu.

John Clay (Vincent Spaulding)

Jeden z najbardziej bezwzględnych i wyrafinowanych przestępców w tych opowiadaniach. Podkreśla się, że ma królewską krew (jest wnukiem księcia) i jest absolwentem elitarnych instytucji, takich jak Eton i Oxford. Jego zdolności manualne i wyższy intelekt uczyniły go stałym i niebezpiecznym problemem dla londyńskiej policji. W przygodzie „Stowarzyszenie Rudowłosych” zaczął pracować dla zwykłego sklepikarza Jabez Wilsona za połowę stawki pod przykrywką „Vincenta Spauldinga”. Jego prawdziwym celem było przekopanie tunelu z piwnicy lombardu do skarbca banku obok, nie wzbudzając podejrzeń. Aby na wiele godzin odciągnąć Wilsona od sklepu, wymyślił scenariusz „Stowarzyszenia Rudowłosych” i zorganizował oszustwo.

Sherlock Holmes

Sherlock Holmes to pierwszy i jedyny na świecie „detektyw konsultujący”, który rozwiązuje skomplikowane zagadki przestępczego półświatka. Jego domeną są dziwne i zagadkowe sprawy, które wprawiają w zakłopotanie brytyjską policję oraz osoby prywatne. Mieszka przy Baker Street 221B i poświęca swoje dni na klasyfikowanie natury przestępstw, przeprowadzanie eksperymentów naukowych i doskonalenie swoich niezwykłych metod dedukcji. Do więzi emocjonalnych, romansów i miłości podchodzi z chłodnym dystansem, twierdząc, że przyćmiewają one jego przenikliwą logikę. W chwilach zastoju, gdy brakuje mu stymulacji umysłowej, popada w stany melancholii, co prowadzi go ku morfinie lub kokainie. Często uznaje zasady i prawa za podporządkowane własnemu, wyostrzonemu poczuciu sprawiedliwości i moralności; nie waha się angażować w nielegalne działania (takie jak włamanie czy ukrywanie dowodów), by osiągnąć słuszny wniosek. Zazwyczaj pozostawia honory policji, gdyż jego prawdziwym pokarmem jest udowadnianie potęgi własnego intelektu i osiąganie czystej wiedzy o prawdzie. Jedyną domeną, w której może oprzeć się banalności świata, są sprawy, które rozwiązuje.

Sir Arthur Conan Doyle

Arthur Conan Doyle urodził się 22 maja 1859 roku w Edynburgu, w katolickiej rodzinie irlandzkiego pochodzenia. Ojciec, Charles Altamont Doyle, był zdolnym rysownikiem, lecz przez alkohol i chorobę stracił posadę, a ostatnie lata spędził w zakładach dla obłąkanych. Dom trzymała matka, Mary Foley, której opowieści karmiły wyobraźnię chłopca. Siedem lat przebył Doyle w jezuickich szkołach z internatem w Lancashire, kolejny rok w Austrii. W 1876 roku zaczął studiować medycynę na uniwersytecie w Edynburgu. Jako student pływał jako lekarz okrętowy na arktycznym wielorybniku i na parowcu zmierzającym do Afryki Zachodniej. W 1882 roku otworzył własną praktykę w Southsea, a długie godziny czekania na pacjentów wypełniał pisaniem. Wzorując się na swoim nauczycielu chirurgii Josephie Bellu, który czytał historię chorego jednym spojrzeniem, stworzył Sherlocka Holmesa i w 1887 roku ogłosił Studium w szkarłacie. Prawdziwy przełom przyniosły opowiadania drukowane od 1891 roku w „Strandzie”; z nich powstały Przygody Sherlocka Holmesa. Gdy detektyw zaczął przesłaniać autora, Doyle strącił go w 1893 roku w wodospad Reichenbach, po czym uległ czytelnikom i przywrócił go w Psie Baskerville'ów. Pisał także powieści historyczne, a Zaginionym światem wkroczył w fantastykę naukową; po broszurze w obronie postępowania Brytyjczyków w wojnie burskiej otrzymał w 1902 roku tytuł szlachecki. Jego kampania na rzecz uniewinnienia niesłusznie skazanego George'a Edaljiego przyczyniła się do powołania w Anglii sądu apelacyjnego w sprawach karnych. Prostą, szybką prozą, ufającą trafnemu szczegółowi, nadał powieści kryminalnej trwały kształt oparty na rozumowaniu. Pod koniec pierwszej wojny światowej stracił syna i brata, a pozostałe lata poświęcił szerzeniu spirytyzmu, którym interesował się od dawna. Zmarł 7 lipca 1930 roku w swoim domu w Crowborough.