Karakterler

Emma Woodhouse

Emma is de verwende, jonge en mooie meesteres van Hartfield, het populairste landgoed in het dorp Highbury. Haar moeder stierf toen ze heel jong was, en ze werd bijna als een object van aanbidding opgevoed door haar angstige vader die zich verzet tegen verandering. Na het vertrek van haar voormalige gouvernante Miss Taylor, die haar liefdevol maar vastberaden had opgevoed, ontstaat er een grote leegte in haar leven. Emma, die te veel vertrouwt op haar eigen intelligentie en intuïtie, neemt de gewone maar schattige Harriet Smith onder haar hoede uit een nieuwsgierigheid naar koppelarij. Ze geeft een groot voorbeeld van blindheid en ondoordachtzaamheid door haar te proberen uit te huwelijken aan mensen die niet haar gelijken zijn. Door haar fouten breekt ze het hart van haar vriendin en is ze laat met het ontdekken van haar eigen gevoelens. Uiteindelijk beseft ze al haar misplaatste acties en realiseert ze zich door een pijnlijke ontdekking dat haar hart toebehoort aan haar oudste vriend, de heer Knightley. Door haar trots van zich af te werpen en volwassen te worden, vindt ze zowel liefde als leert ze de levens van degenen om haar heen met rust te laten.

Frank Churchill

Frank Churchill is een jongeman die werd geboren uit het eerste huwelijk van de heer Weston, maar na de dood van zijn moeder geadopteerd werd door de rijke familie Churchill, bij wie hij woont. Wanneer de 23-24-jarige Frank eindelijk voet in Highbury zet, draait hij ieders hoofd (vooral dat van Emma) met zijn knappe uiterlijk, opgewektheid en gentleman-achtige gedrag. Echter, onder zijn charmante gezicht heeft hij een egoïstische, gemakzuchtige en bedrieglijke kant. Hij staat onder het strikte toezicht van zijn rijke tante in Enscombe en heeft zijn eigen vader al jaren niet bezocht. Hoewel hij in het geheim verloofd is met Jane Fairfax in Weymouth, verbergt hij dit feit voor de wereld; om de situatie te verhullen wanneer hij in Highbury arriveert, flirt hij openlijk met Emma om de aandacht af te leiden. Zijn gedrag bezorgt Jane pijn, brengt moeilijkheden met zich mee en zorgt ervoor dat de heer Knightley een hekel aan hem krijgt. Wanneer hij echter na de dood van mevrouw Churchill zijn onafhankelijkheid verkrijgt en de lucht klaart door zich te verontschuldigen bij Jane en het geheim te onthullen, komt hij er op de een of andere manier mee weg.

George Knightley

De heer Knightley is de eigenaar van het nabijgelegen landgoed Donwell Abbey, een 37-38-jarige, uiterst deugdzame, uitgesproken en eervolle heer. Hij is ouder dan Emma in zowel leeftijd als temperament en is de oudste en meest loyale vriend van de familie Woodhouse. Er is nog een sterke band tussen hen aangezien hij de oudere broer is van de echtgenoot van Emma's zus Isabella. In tegenstelling tot de andere personages in de roman praat hij Emma nooit naar de mond; hij is de enige persoon die haar openlijk en recht in haar gezicht op haar tekortkomingen wijst en probeert haar op het juiste pad te brengen. Gedurende de roman bekritiseert hij Emma's misplaatste houding tegenover Harriet en Jane Fairfax in harde bewoordingen. Hoewel hij Emma in eerste instantie benadert als een soort oudere in de familie, is hij in werkelijkheid met een diepe, gewortelde liefde aan haar verbonden. Hij ontdekt de volledige omvang van zijn eigen gevoelens door de jaloezie die oplaait wanneer Frank Churchill naar het dorp komt en met Emma flirt. Hij is iemand die meer houdt van eerlijkheid en functionaliteit dan van pracht en praal; uiteindelijk is hij onzelfzuchtig genoeg om zijn eigen huis op te geven en ermee in te stemmen om naar Hartfield te verhuizen voor Emma, die haar vader niet kan verlaten.

Harriet Smith

Harriet Smith is een erg onschuldig en mooi meisje van ongeveer 17 jaar, wiens familie onbekend is (onwettig), en die op kostschool zit bij mevrouw Goddard. Ze is van nature erg meegaand, lief en vriendelijk, maar het ontbreekt haar aan een intellectueel of mentaal fundament. Emma mag haar erg graag en begint, ondanks haar gebrek aan talent, een project om van haar een sociaal geslaagd persoon te maken. Als gevolg van Emma's manipulatie wijst Harriet Robert Martin af, de boer die daadwerkelijk van haar houdt en perfect bij haar past. Daarna richt ze haar pijlen op de prestigieuze heer Elton, die Emma geschikt acht; ze wordt echter met grote arrogantie door Elton afgewezen. Hoewel Emma de bewondering van Harriet voor Frank Churchill aanziet voor liefde, ervaart Harriet een soort 'vergiftiging van het zelfvertrouwen' of dagdromerij, waardoor ze uiteindelijk haar eigen lat verhoogt en verliefd wordt op de heer Knightley. Deze gebeurtenis wordt een schokkende ontwaking voor Emma. Gelukkig keert Harriet, wanneer alles tot rust komt, terug naar haar eigen klasse en naar Robert Martin, die van haar houdt, waarmee ze een gelukkig gezin sticht.

Jane Fairfax

Jane Fairfax is de wees geworden nicht van de arme en spraakzame juffrouw Bates in het dorp. Ze werd in Londen opgevoed door de goedhartige kolonel Campbell en kreeg een zeer verfijnde en aristocratische opvoeding, gelijkwaardig aan die van zijn eigen dochter. Met haar talent, cultuur, uitstekende pianospel en elegantie is Jane Emma's gelijke (in sommige opzichten zelfs superieur), maar omdat ze geen fortuin bezit, staat ze voor het wrede lot dat ze binnenkort als eenvoudige gouvernante moet gaan werken. Ze ontmoette Frank Churchill in Weymouth, verloofde zich in het geheim met hem en arriveerde in Highbury om met dit grote geheim bij haar familieleden te verblijven. De maanden die ze in het dorp doorbrengt, veranderen in een vorm van marteling voor haar; ze voelt zich gevangen in het verarmde huis van haar tante, verdraagt Emma's koude afstandelijkheid en toespelingen, en ziet hoe de man van wie ze houdt openlijk met Emma flirt. Onder deze last wordt ze in het geheim ziek en besluit ze zelfs de verloving te verbreken om een baan als gouvernante te accepteren, maar nadat Franks stiefmoeder sterft en het geheim wordt onthuld, vindt ze rust en het huwelijk.

De heer Elton

De heer Elton is een recent aangestelde, vrijgezelle, zevenentwintigjarige, beleefde en ambitieuze parochievicaris nabij Highbury. Emma smeedt plannen om van deze jongeman de perfecte kandidaat te maken om met Harriet te trouwen, en nodigt Elton vaak uit op het landgoed om de situatie te manipuleren. De arrogante en pragmatisch ingestelde Elton heeft echter een ander plan; hij beschouwt Harriet, een onwettig kind van eenvoudige afkomst, nooit als zijn gelijke; zijn ware doel is om de rijke en respectabele Emma voor zich te winnen. Op een avond in een koets doet hij een brutale en roekeloze liefdesverklaring aan Emma, en na een scherpe afwijzing wordt zijn ware gezicht onthuld: wraakzuchtig en aanstellerig. Na een korte afwezigheid keert hij terug, verloofd met de rijke en onbeschofte Augusta Hawkins uit de stad Bath. In harmonie met zijn vrouw probeert hij wraak te nemen door een verpletterend, onbeschoft gevoel van superioriteit te tonen tegenover Emma, en vooral tegenover de eenzame Harriet.

Mevrouw Elton (Augusta Hawkins)

Mevrouw Elton is de nieuwe vrouw van de heer Elton, afkomstig uit een familie van kooplieden uit Bristol; ze vergeet haar eigen afkomst en schept overmatig op over haar bruidsschat van tienduizend pond. Vanaf het moment dat ze in Highbury aankomt, trekt ze de aandacht met haar lompe, parvenu-achtige en tactloze gedrag. Ze praat voortdurend over het landgoed van haar zwager, Maple Grove, en de adel aldaar (!). Ze probeert de positie van Emma Woodhouse als leidende dame van de samenleving te usurperen en heeft de brutaliteit om Emma zonder toestemming bij haar voornaam aan te spreken. Erger nog, ze ziet de vriendelijke en breekbare Jane Fairfax als een hulpmiddel voor sociaal prestige en probeert haar in een positie als gouvernante te dwingen. Ze is een onbeschoft personage zonder verfijning dat overal in het middelpunt van de belangstelling wil staan en zich in elk gesprek mengt.

Mevrouw Weston (juffrouw Taylor)

De voormalige gouvernante juffrouw Taylor, die aan het begin van de roman het huis van de Woodhouses verliet om met meneer Weston te trouwen, is als een moeder voor Emma; ze diende als haar leermeester en een van haar beste vriendinnen. Ze is een welbespraakte, hartelijke en intelligente vrouw. Jarenlang voedde ze Emma op en bracht haar niet alleen basisvakken bij, maar ook eerlijkheid en spirituele verfijning. Ze negeert Emma's gebreken meestal (hoewel ze niet zo openhartig kan spreken als meneer Knightley) of verdedigt haar met zachte woorden. Ze is een begripvolle echtgenote die zeer goed past bij de sociale, optimistische natuur van haar man, meneer Weston. Ze heeft echter een moederlijk instinct dat soms moe wordt van het onverantwoordelijke gedrag van Frank Churchill en droomt ervan dat Emma met Frank trouwt zodat ze haar schoondochter kan worden. Hoewel ze in het midden van de roman enkele onjuiste gevolgtrekkingen maakt over Jane en Frank (vooral betreffende de vermeende interesse van Knightley in Jane), neemt ze de rol op zich om de situatie te sussen met haar pure intenties. Uiteindelijk vindt ze waar geluk door haar eigen dochter in haar armen te houden.

Meneer Woodhouse

Meneer Woodhouse is Emma's bejaarde, angstige en liefdevolle vader die bang is voor verandering en alles wat nieuw is. Hij wil het landgoed Hartfield Manor het liefst helemaal niet verlaten; hij heeft talloze obsessies en hypochondrieën met betrekking tot de gezondheid en veiligheid van de mens. Hij wil niet dat iemand in zijn omgeving trouwt, omdat het huwelijk een zeer droevige en rampzalige gebeurtenis is die mensen wegrukt uit de orde waaraan hij gewend is. Hij toont grote genegenheid voor familievrienden (vooral meneer Knightley en mevrouw Weston), maar hij wil dat iedereen eet en leeft volgens zijn eigen regels voor de spijsvertering. Omdat Emma zoveel van hem houdt en hem nooit wil kwetsen, overweegt ze zelfs om nooit te trouwen. Aan het einde van het verhaal echter, dankzij inbraken in de buurt die hem bang maken, verwelkomt hij met blijdschap de verhuizing van meneer Knightley naar Hartfield; voor hem betekent dit een beschermende kracht zonder dat iemand het huis hoeft te verlaten.